สวีซุ่ยมองตามสายตาของป้าไปโดยไม่รู้ตัว สบเข้ากับแววตาดำล้ำลึกของชายหนุ่มพอดี
เมื่อสายตาสบกัน ในดวงตาต่างสะท้อนเงาของอีกฝ่าย ทั้งสองรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ราวกับถูกอะไรบางอย่างแผดเผา ต่างรีบหลบสายตาของตัวเอง
ป้าหลิวก็ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าใช่เรื่องนั้นจริง ๆ นางอดหัวเราะหยอกล้ออีกครั้งไม่ได้
เมื่อครู่ยังรู้สึกว่าคู่รักที่กำลังจะแต่งงานกันนี้ดูห่างเหินและเก้อเขินไปบ้าง นึกว่าพบกันผ่านการคลุมถุงชน ไม่มีความรู้สึกอะไรต่อกัน
แต่ตอนนี้ดูแล้ว การไม่มีความรู้สึกในตอนแรกก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ขอแค่นิสัยของทั้งสองไม่เลวร้าย ต่อให้อยู่ด้วยกันในภายหลัง ก็สามารถสร้างความรู้สึกต่อกันได้
ดูสิ สบตากันแค่แวบเดียว ก็มีความรู้สึกให้กันขึ้นมาบ้างแล้วไม่ใช่หรือ
“ซุ่ยซุ่ย ดูผ้านวมสีแดงสดลายปักมังกรและหงส์ผืนนี้สิ ลองจับดูฝีมือการตัดเย็บและเนื้อผ้า มันเป็นผ้านวมที่ดีที่สุดในบรรดาปลอกผ้านวมพวกนี้แน่นอน”
“แล้วสีแดงสดนี้ก็เป็นมงคล เหมาะที่สุดสำหรับคู่แต่งงานใหม่ รับรองความสัมพันธ์ของคุณจะดีจนได้อุ้มสองในปีหน้า” ป้าหลิวดึงสวีซุ่ยไปเลือกดูต่อ
พอได้ยินคำว่าได้อุ้มสองในปีหน้า สีหน้าของสวีซุ่ยก็แดงจัดขึ้นมาจริง ๆ รีบกระตุกแขนคนข้างตัวเบา ๆ “ป้า…”
ไม่ต้องใช้ผ้านวมสีแดงสดลายมังกรหงส์นั้นหรอก
ตามเนื้อเรื่อง ในท้องของเธอมีลูกสองคนแล้ว
นางหาได้รู้ไม่ว่า ฉินหยุนโจวที่อยู่ไม่ไกลได้ยินเข้าแล้ว เขาชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เข้าใจความหมาย ปลายหูร้อนผ่าวขึ้นมา
สายตาของป้าหลิวเหลือบมองไปทางฉินหยุนโจวอย่างไม่ให้รู้ตัว เห็นปฏิกิริยาของทั้งคู่ นางก็ยิ้ม รู้ว่าควรหยุดแค่พอดี ไม่หยอกล้อต่ออีกแล้ว