เพราะอย่างนั้น ทุกครั้งที่เจ้าของร่างเดิมไม่พอใจ ก็จะแอบรังแกจินเป่าลูกชายของหลิวเฟิ่ง
พูดกันตามตรงแล้ว ทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้เป็นคนดีอะไรนัก
เรื่องที่หลิวเฟิ่งชนเธอวันนี้ยังไม่มีข้อสรุป
เมื่อเห็นแก่จินเป่าที่ยังนอนอยู่ในโรงพยาบาล ไม่รู้ว่าจะรอดหรือไม่ และเห็นแก่แม่ของเธอด้วย
สวีซุ่ยจึงยังไม่ไปหาหลิวเฟิ่งเพื่อคุยเรื่องที่อีกฝ่ายชนเธอ แต่ก็ไม่ได้ใจกว้างถึงขั้นไปเยี่ยมครอบครัวสามคนนั้นที่โรงพยาบาล
ต่อให้เธอใจกว้างถึงขั้นนั้นจริง อีกฝ่ายก็ไม่ซาบซึ้งใจหรอก เผลอ ๆ ยังคิดว่าเธอตั้งใจไปดูเรื่องน่าขันของพวกเขาเสียอีก
เพราะฉะนั้น อย่าไปยุ่งเลย และไม่ต้องไปด้วย
ฉินหยุนโจวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เธอไม่ต้องไปก็ได้ แต่พรุ่งนี้ฉันจะไปดูสักหน่อย”
“เรื่องที่หลิวเฟิ่งชนเธอวันนี้ จะปล่อยให้คลุมเครือแล้วจบไปแบบนี้ไม่ได้”
“ถ้าเธอไม่ได้ตั้งใจก็ดีไป แต่ถ้าตั้งใจ ครั้งนี้ลงมือสำเร็จแล้วยังไม่ถูกลงโทษ ครั้งหน้าเธออาจยิ่งได้ใจ พอถึงตอนนั้นถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริง ๆ ก็ยุ่งแน่”
เขาไม่ได้สงสัยหลิวเฟิ่งขึ้นมาลอย ๆ เพียงแต่หลิวเฟิ่งกับสวีซุ่ยมีเรื่องขัดแย้งกันอยู่ อีกทั้งลูกของหลิวเฟิ่งก็เพิ่งเกิดเรื่องแบบนี้ ในยามที่หลิวเฟิ่งขาดสติ ก็ใช่ว่าจะไม่มีแรงจูงใจให้ลงมือ
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ต้องตรวจสอบให้กระจ่าง
เขาไม่อยากเห็นเรื่องแบบวันนี้เกิดขึ้นอีก
จู่ ๆ สวีซุ่ยก็รู้สึกอบอุ่นใจ สายตาของเธอเผลอไปหยุดอยู่บนใบหน้าจริงจังของฉินหยุนโจวขณะกำลังวิเคราะห์ปัญหา เธอมองอยู่เงียบ ๆ ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว