เย็บเสื้อตัวเล็กสักตัวก็ใช้เวลาไม่น้อยเลย
ฉินหยุนโจวไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ในใจกลับคิดถึงเสื้อตัวเล็กสีชมพูที่ถูกซักจนพังอยู่ตลอด
หลังพบว่ามันเสียหาย เขาไม่ได้ทิ้ง แต่หาที่ที่ไม่มีใครมองเห็นแล้วนำไปแขวนไว้ ทั้งยังจงใจใช้เสื้อผ้าของตัวเองบังเอาไว้ ขอเพียงไม่มีใครเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ก็จะไม่มีใครเห็น
น่าจะ…ยังเย็บซ่อมได้อยู่ใช่ไหม?
……
พริบตาเดียวก็ถึงวันถัดมา
วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ไม่ต้องไปทำงาน
สวีซุ่ยหาโอกาสได้นอนตื่นสายสักที
การตั้งท้องลูกแฝดทำให้ท้องใหญ่กว่าปกติอยู่แล้ว ตอนนี้สวีซุ่ยยิ่งแต่งตัวตอนเช้าไม่สะดวก ใช้เวลามากกว่าเดิมถึงสองเท่า
ตอนกลางคืนเวลาเข้านอน เธอมักพลิกตัวไปมาเป็นนิสัย แต่ท้องใหญ่ขนาดนี้จะพลิกตัวตามใจไม่ได้แล้ว ถ้าทับท้องขึ้นมาจะทำยังไง?
แม้จะไม่มีอาการแพ้ท้อง แต่พอท้องใหญ่แล้วจะทำอะไรก็ไม่สะดวกจริง ๆ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะช่วงนี้อาหารการกินดีขึ้นจนเจริญอาหาร หรือเป็นเพราะตั้งครรภ์กันแน่
สวีซุ่ยยืนทาครีมบำรุงผิวหน้ากระจก ทาไปทามา จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองในกระจกดูอิ่มขึ้น มีเนื้อมีหนังมากกว่าเดิม สีหน้าก็ดูดี แก้มแดงเปล่งปลั่ง เพียงแต่เหมือนจะมีเนื้อเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย
พอดีฉินหยุนโจวกำลังแต่งตัวอยู่ข้าง ๆ
สวีซุ่ยบีบแก้มตัวเองหน้ากระจก แล้วถามชายที่กำลังแต่งตัวอยู่ข้าง ๆ ว่า “คุณว่าช่วงนี้ฉันอ้วนขึ้นหรือเปล่า?”
“ทำไมฉันรู้สึกว่าหน้ากลมขึ้นนะ?”
ฉินหยุนโจวหันไปมองตามสัญชาตญาณ พอก้มลงก็เห็นใบหน้าขาวนวลสวยงามของสวีซุ่ย ขนตาหนาและงอนงาม…