ตอนสวีซุ่ยถูกเรียกไปพบหัวหน้าวิศวกรโจวผิง เธอรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
เธอพอจะศึกษาข้อมูลคร่าว ๆ เกี่ยวกับที่นี่มาบ้างแล้ว หัวหน้าวิศวกรโจวผิงเป็นผู้รับผิดชอบงานด้านเทคนิคของโรงงานเครื่องจักรกลที่ 1 แห่งเมืองหลวง
เขายังเป็นเพื่อนร่วมรุ่นเก่าของศาสตราจารย์จาง หัวหน้าภาควิชาที่มหาวิทยาลัยของเธอด้วย
ก่อนมาที่นี่ ศาสตราจารย์จางกำชับเธอว่า หากทำให้หัวหน้าวิศวกรคนนี้ประทับใจจนจดจำเธอได้ เส้นทางข้างหน้าของเธอก็จะราบรื่นขึ้นมาก
สวีซุ่ยประหลาดใจอยู่แล้ว พอช่างเทคนิคกัวกับหลี่หยางรู้ว่าหัวหน้าวิศวกรโจวต้องการพบเธอ ทั้งคู่ก็ยังชะงักไปเช่นกัน
ไม่นานนัก สวีซุ่ยก็ถูกพาไปยังห้องทำงานของหัวหน้าวิศวกรโจว
ภายในห้องทำงานรกมาก มีทั้งแบบร่างที่ใช้ไม่ได้แล้ว สมุดจด และข้อมูลต่าง ๆ วางกระจัดกระจายอยู่ทั่วทุกแห่ง
หัวหน้าวิศวกรโจวผมขาวโพลนนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ก้มหน้าอ่านรายงานฉบับหนึ่ง
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็วางของในมือลง เงยหน้าขึ้นมาพินิจหญิงสาวตรงหน้าอย่างละเอียด เธอยังดูอ่อนเยาว์ แต่เต็มไปด้วยพลังชีวิต
ครู่ต่อมา เขาก็ยิ้ม พลางยกมือขึ้นดันแว่นกรอบดำบนสันจมูก
“คุณคือสวีซุ่ยสหายที่เหล่าจางพูดถึงสินะ ดูแล้วเป็นสหายหนุ่มสาวที่มีความสามารถจริง ๆ”
“คำพูดที่คุณคุยกับช่างเทคนิคกัวเมื่อครู่ ผมได้ยินหมดแล้ว ทั้งยังเห็นขั้นตอนที่พวกคุณซ่อมเครื่องกลึงเครื่องนั้นด้วย”
“เล่าให้ผมฟังหน่อยได้ไหมว่า คุณสังเกตเห็นปัญหาได้อย่างไร”
หากเป็นช่างเทคนิคเก่าที่มีประสบการณ์ทำงานมาหลายปี สามารถสังเกตเห็นปัญหาอีกด้านของเครื่องกลึงเครื่องนั้นได้ เขาก็คงไม่แปลกใจ แต่หญิงสาวตรงหน้าเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยและก้าวเข้าสู่ที่ทำงานได้ไม่นาน