เถียนฮวาอุ้มเด็กไว้แล้วรีบอธิบายว่า “ไม่ได้กัดแรงสักหน่อย แม่แค่เห็นลูกน่ารัก เลยอดใจไม่ไหวหอมไปทีหนึ่ง”
ยายฉินกับหวังอิ๋นฮวาก็รู้สึกว่าไม่เห็นเป็นอะไร การกัดเท้าเล็ก ๆ ของเด็กน้อยจะเป็นอะไรไป เด็กผู้ชายบางคนเพิ่งเกิดมา ผู้ใหญ่ในบ้านก็อุ้มขึ้นมาหอมตรงนั้นแล้ว บางคนยังหอมก้นเด็กอีกด้วย เรื่องแบบนั้นพวกเธอทำไม่ลงจริง ๆ
เทียบกันแล้ว หอมเท้าเล็ก ๆ ก็ไม่เห็นเป็นอะไร
“ไม่เป็นไรหรอก ไม่ได้ออกแรงจนทำให้เด็กเจ็บ วางใจเถอะ”
เมื่อเห็นว่าผู้ใหญ่ในบ้านหลายคนต่างก็ดูชินกับเรื่องนี้แล้ว
สวีซุ่ยกับฉินหยุนโจวจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ
แต่ในใจของทั้งคู่รู้สึกเสมอว่าการหอมเด็กไปมานั้นไม่เหมาะ โชคดีที่ตอนแรกให้เซี่ยวเหมยช่วยดูแลเด็ก เซี่ยวเหมยน่าจะไม่ทำแบบนี้
เซียวเฟินถือว่าได้เปิดโลกแล้ว แต่เธอก็รับไม่ได้เหมือนกันกับการหอมเท้าเด็ก
เธอแอบตั้งใจไว้ว่า ถ้าต่อไปมีลูกจริง ๆ จะไม่ยอมให้แม่สามีหอมเด็กแบบนี้เด็ดขาด ไม่ถูกสุขอนามัยเอาเสียเลย
……
สวีซุ่ยเพิ่งคลอดลูก ร่างกายยังอ่อนแออยู่ ช่วงหลายวันนี้จึงพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล
ส่วนเด็ก ๆ ก็ให้เซี่ยวเหมยกับยายฉินช่วยดูแล ตอนนี้ลูกเกิดแล้ว ฉินหยุนโจวอยู่ต่อได้อีกไม่กี่วัน เขาต้องรีบกลับกองทัพ
เดิมทีพวกเขาอยากถ่ายรูปครอบครัวสี่คนเก็บไว้สักรูป แต่สวีซุ่ยเพิ่งคลอดลูก ยังไม่สะดวกไปร้านถ่ายรูป อีกทั้งระหว่างพิธีไข้จับสอบหลังคลอดก็ห้ามอาบน้ำ ห้ามสระผม และห้ามโดนลม ยายฉินคอยเฝ้าอยู่ข้าง ๆ ตลอด