เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มอย่างเปิดเผยและสง่างาม ดวงตาเปล่งประกายสดใส
“ก็เก่งจริง ๆ นั่นแหละ”
รอยยิ้มนั้นทำให้เด็กทั้งสองคนมองจนตาค้าง
พี่สะใภ้รองสวยจริง ๆ สวยกว่านักแสดงหญิงในหนังสือภาพอีก
สายตาของฉินหยุนโจวอดทอดไปยังสวีซุ่ยไม่ได้ เขามองเธออยู่หลายครั้ง หัวใจคล้ายเต้นเร็วขึ้นชั่วขณะ ทั้งรุนแรงและร้อนแรง
สวีซุ่ยเพิ่งตื่นนอน ผมดำขลับเป็นเงายังยุ่งเล็กน้อย แต่ไม่ทำให้ความงามของเธอลดลงแม้แต่น้อย แสงอรุณยามเช้าสาดส่องใบหน้าด้านข้างอันงดงามของเธอไปครึ่งหนึ่ง ราวกับฉาบเธอไว้ด้วยประกายสีทอง คิ้วตางดงาม ดวงตาลุ่มลึกและสดใส
รูปร่างอรชร บุคลิกโดดเด่น ต่อให้ไม่ได้แต่งตัวมากมายก็ยังสะดุดตาเป็นพิเศษ
โดยเฉพาะตอนที่เธอเพิ่งเอ่ยปาก ดวงตาคู่นั้นราวกับพูดได้ ทั้งสว่างใสและกระจ่างแจ่ม ทำให้คนอดมองเธอไม่ได้
สวีซุ่ยไม่ทันสังเกตเห็นสายตาของชายหนุ่ม เธอยังไม่ได้ล้างหน้าและแปรงฟัน จึงต้องรีบไปตักน้ำที่ก๊อกมาล้างหน้าแปรงฟัน
ตอนนี้เป็นช่วงเดือนสิงหาคมถึงกันยายน อากาศกำลังร้อน
ตอนเช้าล้างหน้าด้วยน้ำธรรมดาก็ไม่จำเป็นต้องต้มน้ำร้อนโดยเฉพาะ
ยุคนี้ข้าวของเครื่องใช้ขาดแคลน ไม่ว่าจะฟืนหรือถ่านหินก็หาได้ไม่ง่าย ครอบครัวส่วนใหญ่จึงต้องคิดคำนวณและใช้อย่างประหยัด
ไม่นานสวีซุ่ยก็เดินไปล้างหน้าทางด้านนั้น อยู่ห่างจากพี่น้องทั้งสามคนพอสมควร
ฉินไห่วิ่งไปข้างฉินหยุนโจว มองสวีซุ่ยที่กำลังก้มหน้าล้างอยู่ตรงก๊อกน้ำ แล้วกระซิบข้างหูฉินหยุนโจวว่า “พี่รอง พี่สะใภ้รองสวยไหม”