พอคำพูดนี้ดังขึ้น ทั้งตระกูลฉินก็ตื่นเต้นกันขึ้นมาทันที โดยเฉพาะเซียวเฟินที่ยังไม่มีงานทำ ยิ่งตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
งานสักงานจะหามาได้ง่าย ๆ ที่ไหนกัน
คนที่ไม่มีเส้นสาย ไม่มีความสามารถ ต่อให้ทั้งชีวิตก็อาจไม่มีงานทำสักงาน
ถ้าเธอได้งานนี้ ต่อไปในบ้านหลังนี้ ต่อให้ไม่มีลูกก็ยังยืดอกได้อย่างมั่นใจ พูดจามีน้ำหนักขึ้นอีกหลายส่วน
ยังไม่ทันได้พูดกับเธอ ยายฉินก็รีบร้อนชิงเอ่ยปากขอจองงานนี้เสียก่อน
“เอาสิ ต้องเอาอยู่แล้ว นี่เป็นของดีที่ต่อให้จุดโคมไฟตามหาก็ยังหาไม่ได้ พลาดหมู่บ้านนี้ไปแล้ว ก็ไม่มีร้านแบบนี้ให้เจออีก”
“ซุ่ยซุ่ย หยุนโจว พรุ่งนี้พวกคุณไปบอกทางครอบครัวของซุ่ยซุ่ยนะ ว่าพวกเราขอจองงานนี้ไว้ก่อน ส่วนเรื่องเงิน เท่าไรก็จ่ายตามนั้น”
ไม่ว่าสุดท้ายงานนี้จะตกเป็นของใคร อย่างไรก็เป็นคนในบ้านนี้อยู่ดี ต่อไปชีวิตของบ้านนี้ก็คงดีขึ้นได้อีกหน่อย
ฉินโหย่วเถียน เสาหลักของบ้าน สูบยาเส้นในมือพลางมองภรรยาข้างกาย ในใจก็เริ่มเห็นด้วยอยู่บ้าง
เป็นสามีภรรยากันมาหลายสิบปีแล้ว
เขาย่อมมองออกว่าที่จริงภรรยาของเขาก็อยากมีงานทำ อยากออกไปหาเงินด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง
พอคิดถึงตรงนี้ ฉินโหย่วเถียนก็แอบคำนวณเงินที่เขากับภรรยาเก็บหอมรอมริบมาตลอดหลายปี แล้วถอนหายใจเงียบ ๆ
รวมกันแล้วมีแค่สิบกว่าหยวน
ในนั้นยังมีเงินห้าหยวนที่ลูกสะใภ้ให้เขาเมื่อครั้งก่อน หลังจากเขาช่วยเอาจักรยานที่ถูกทิ้งกลับมาให้เธอ
เงินแค่นี้เทียบกับค่าซื้องานแล้ว ห่างกันไกลนัก