น่าเสียดาย ถ้าจะซื้องานสักตำแหน่ง แม้เป็นแค่ลูกจ้างชั่วคราวธรรมดาของโรงงานทอผ้า ก็ต้องใช้เงินสามสี่ร้อยหยวน
ช่วงหลายปีมานี้ ทุกครอบครัวต่างต้องรัดเข็มขัดใช้ชีวิต หากมีเงินเหลืออยู่ในมือบ้าง ก็มักแอบเอาไปซื้ออาหารที่ตลาดมืด
อาหารในตลาดมืดตอนนี้ ต่อให้มีเงินก็ยังซื้อไม่ได้
ถึงจะซื้อได้ ราคาก็พุ่งขึ้นไปสิบกว่าหรือยี่สิบเท่า
ไหนจะมีเงินเหลือไปซื้องานอีกล่ะ
ถ้าไม่อย่างนั้นก็คงต้องรวบรวมเงินจากคนอื่น ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้เสร็จในชั่วข้ามคืน
ดังนั้น งานที่รีบขายราคาย่อมถูกลงบ้าง
ฉินหยุนโจวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยว่า “แม่ ในเมื่อแม่ตั้งใจจะขายงาน ถ้าอย่างนั้นผมกลับไปถามคนที่บ้านก่อนได้ไหมครับ ถ้าพวกเขาอยากซื้อ เรื่องเงินก็คิดตามราคาตลาด แม่ว่าอย่างไรครับ”
ลูกจ้างชั่วคราวของโรงงานทอผ้า โดยหลักแล้วก็คือทำงานอยู่ในโรงงานผลิต เหยียบจักรเย็บผ้าตัดเย็บเสื้อผ้า สำหรับผู้หญิงทั่วไปแล้ว งานนี้ไม่ถือว่ายาก
พอดีกับที่ชีวิตของตระกูลฉินช่วงนี้ลำบากไม่น้อย ถ้ามีคนหาเงินเพิ่มขึ้นอีกคน ต่อไปชีวิตก็คงดีขึ้นบ้าง
ส่วนจะให้งานนี้กับใคร เขาค่อนข้างอยากให้แม่อย่างเถียนฮวามากกว่า แต่เรื่องที่แน่ชัดต้องกลับไปปรึกษาทุกคนในบ้านก่อน
ถึงอย่างไร เงินก้อนนี้เขาก็ออกให้คนเดียวทั้งหมดไม่ไหว
พอได้ยินอย่างนั้น สวีซุ่ยก็คิดตามครู่หนึ่งแล้วเข้าใจว่าฉินหยุนโจวหมายถึงอะไร แต่เธอไม่ได้คัดค้าน ถ้าตระกูลฉินมีคนได้งานเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน ชีวิตต่อไปก็คงดีขึ้นจริง ๆ