เรื่องตกลงกันเรียบร้อยแล้ว
สวีซุ่ยไปหาตู้เหมย แล้วบอกเรื่องนี้กับเธอว่า “เซี่ยวเหมย ฉันคุยกับพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอแล้ว เธอพักอยู่ที่นี่ไปก่อนเถอะ ตามราคาตลาดตอนนี้ ถ้าจ้างคนมาช่วยดูแลเด็กก็ประมาณเดือนละยี่สิบหยวน เราคิดตามนี้ก็แล้วกัน”
“ค่าใช้จ่ายที่เธอพักอยู่ที่นี่ ให้หักจากค่าจ้างของเธอ เดือนหนึ่งหักไปเท่าไหร่ เหลือเท่าไหร่ ฉันจะจ่ายให้เธอครบถ้วน”
“ขอแค่เธอช่วยดูแลเด็กให้ดี ทุกปีพอถึงช่วงปีใหม่ พวกเราจะให้ซองแดงเธอด้วย”
คนอื่นตั้งใจช่วยเธอทำงาน เธอก็ไม่มีทางเอาเปรียบอีกฝ่าย
พอตู้เหมยได้ยิน ใจที่แขวนค้างอยู่ก็พลันสงบลง เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนยิ้มแล้วพยักหน้า “วางใจได้เลยค่ะพี่สะใภ้ ฉันจะตั้งใจทำงานให้ดีแน่นอน”
เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าวันหนึ่งตัวเองจะมีงานทำ ได้หาเงินด้วยสองมือของตัวเอง
เธอคิดไว้แล้วว่าจะทำได้นานแค่ไหนก็ทำไปนานแค่นั้น เก็บเงินให้ได้มากที่สุด
อย่างที่คุณยายฝ่ายแม่เคยบอก คนเราจะมีหลักประกันก็ต้องมีเงิน ไม่มีเงินจะทำอะไรก็ลำบาก มีเงินแล้วก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอะไร
วันนั้นเอง ตู้เหมยบอกยายฉินแล้วก็รีบกลับชนบทไปทำบัตรประจำตัวแนะนำตัวฉบับใหม่
ต้องอยู่ในเมืองนานขนาดนั้น ถ้าไม่มีบัตรประจำตัวแนะนำตัวคงไม่ได้ หากถูกคนแจ้งความ เธอก็จะกลายเป็นคนจรจัดไร้สังกัด ถึงตอนนั้นถ้าถูกจับไปคงยุ่งยาก
วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ไม่ต้องไปทำงาน