สวีซุ่ยค่อย ๆ เลือกของเพิ่มอีกสองสามชิ้น คราวนี้ไม่มีอะไรให้เก็บตกแล้ว ทั้งจักรยานเก่าที่ถูกทิ้งก็ไม่มี นาฬิกาข้อมือก็หาไม่เจอ
แปดเก้าในสิบคงถูกพวกคนที่เอาไปดัดแปลงได้ซื้อไปก่อนแล้ว
แต่คราวนี้ได้เครื่องวิทยุมาด้วย ก็ไม่ถือว่ามาเสียเที่ยว
ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นหนึ่งในสามหมุนหนึ่งเสียง ไม่เพียงต้องใช้คูปองซื้อ แต่ราคายังไม่ใช่ถูก ๆ ด้วย
พอเลือกของได้เกือบครบแล้ว สวีซุ่ยก็ถือของที่เตรียมไว้ไปจ่ายเงิน
ตอนนั้นเอง ฉินโหย่วเถียนก็เดินเร็ว ๆ เข้ามาจากด้านนอก เขามองของที่สวีซุ่ยเลือกไว้สองสามที ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาคิดว่าเธอมาที่นี่เพราะหวังจะได้ของดีราคาถูก จึงรีบกระซิบเตือน
“ซุ่ยซุ่ย ชิ้นส่วนสำคัญข้างในเครื่องวิทยุเครื่องนี้พังไปนานแล้ว ใช้ไม่ได้และก็ซ่อมไม่ไหว อย่าเสียเงินเลย”
ของชิ้นนี้ต่อให้ขายเป็นของเก่า ก็ไม่มีใครซื้อด้วยซ้ำ
มันถูกวางทิ้งไว้ที่นี่มานานแล้ว ก่อนหน้านี้มีพ่อค้าแม่ขายสายกงที่ชอบค้ากำไรเกินควรคนหนึ่งเล็งมันไว้ คิดว่าจะถอดชิ้นส่วนอะไรออกมาขายแลกเงินได้บ้าง แต่ลองงัดแงะอยู่พักหนึ่งแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าเดินจากไป
สวีซุ่ยส่ายหน้า “ไม่เป็นไรค่ะพ่อ หนูแค่สนใจการแกะของพวกนี้ ตั้งใจจะเอากลับไปเล่นสักเครื่อง”
ตอนนั้นเอง ป้าและลุงคนหนึ่งจากสถานีรับซื้อก็เดินเข้ามา ทั้งสองเห็นสวีซุ่ยแต่ไกลก็อดมองอีกหลายครั้งไม่ได้ คนหน้าตาดีย่อมดึงดูดสายตาคนอื่นได้ง่าย