ห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดไม่ได้ครึกครื้นเช่นนี้มานานหลายปีแล้ว
วันหนึ่ง ชายคนหนึ่งโดดเดี่ยวเพียงลำพัง อาศัยแค่ดาบเล่มหนึ่งกับกระบี่หนึ่งเล่ม บุกสังหารไปจนถึงส่วนลึกที่สุดของห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุด
ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร
มีเรื่องหนึ่งที่ยืนยันได้ เขาไม่มีทางเป็นคู่มือของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด
มีเพียงผู้แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นที่เอาชนะผู้แข็งแกร่งที่สุดได้
หากคิดจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด ก็ต้องเดินบนเส้นทางอันยาวไกล
ต้องเดินไปจนถึงปลายทางของเส้นนั้นเสียก่อน จึงจะเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อกรกับเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด
ยังดีที่ไม่ว่าเส้นทางจะยาวเพียงใด ขอแค่มีคนเดิน สุดท้ายก็ย่อมเดินจนจบได้
ส่วนจะเดินเร็วหรือช้า ก็แตกต่างกันไปในแต่ละคน
เส้นทางเดียวกัน บางคนเดินจบได้ภายในวันเดียว บางคนต้องใช้เวลากว่าสามสิบปี ส่วนบางคน...อาจต้องการเพียงศึกใหญ่สักครั้ง
เจ้าหมอนั่นที่ชื่อเสวียจิ่ว มีนิรันดร์ไอดีว่าเมิ่งยีน มาถึงห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดแล้ว
แรกเริ่ม ไม่มีเทพมารตนใดมองเขาในแง่ดี
ก็จริงที่เสวียจิ่วเคยกร่างไปทั่วห้วงลึก เทพมารใหญ่ในอดีตยังไว้หน้าเขา ส่วนเทพมารองค์ที่สองก็หลบคมเขา
ก็จริงที่เสวียจิ่วเคยอาละวาดอย่างไม่เกรงกลัวในวังวนยักษ์ แค่คำว่าราชันมนุษย์ก็สะกดข่มยอดฝีมือนับไม่ถ้วน จนผู้คนได้ยินชื่อก็หวาดผวา
ก็จริงที่เสวียจิ่วเคยผ่านหอคอยนิรันดร์ได้อย่างไร้อุปสรรค ไอดีเมิ่งยีนกลายเป็นฝันร้ายของทุกเผ่าพันธุ์...
ผลงานของเขา ต่อให้พูดโอ้อวดแค่ไหนก็ไม่เกินจริง
แต่...
ศัตรูที่เสวียจิ่วต้องเผชิญในวันนี้ไม่เหมือนเดิม—เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด
เทพมารในห้วงลึกเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด และยังเป็นแค่ส่วนเล็กน้อยเท่านั้น
พวกที่กระเสือกกระสนเอาชีวิตรอดอยู่ในวังวนยักษ์ เป็นแค่เศษเดนที่แม้แต่เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดยังไม่เห็นค่า ไม่มีคุณสมบัติพอจะหลอมรวมเป็นส่วนหนึ่งของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดด้วยซ้ำ