หอคอยนิรันดร์ ชั้นที่ 99
มีนักพรตเพิ่มมาอีกคนแล้ว
เย่ไป๋มองเซียวเหยา ผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งมนุษยชาติที่จากไปแล้วกลับมาอีกครั้ง พลันไม่รู้จะพูดอะไรดี
[กล้าเข้าไว้ เพื่อนเอ๋ย!]
เซียวเหยานั่งลงบนเบาะรองนั่งอีกครั้ง
เขามองออกไปด้านนอก โลกมนุษย์ก็ยังเป็นโลกมนุษย์
เซียวเหยาผู้แข็งแกร่งที่สุดก็ยังเป็นเซียวเหยาผู้แข็งแกร่งที่สุด
น่าเบื่อ...ยังคงน่าเบื่อเหมือนเดิม
ถึงขั้นเริ่มเบื่อหน่ายอยู่บ้าง
เมื่อก่อน อย่างน้อยเซียวเหยายังมีปัญหาให้ขบคิด
แต่ตอนนี้ เขาคิดตกเรื่องสำคัญที่สุดไปแล้ว
ถึงขั้นอยากไปห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุด เพื่อสะสางบัญชีกับเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด
เซียวเหยาครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยังไม่เลือกทำเช่นนั้น
ยังไม่ถึงเวลา
เรื่องที่เซียวเหยาคำนวณไว้ แทบไม่เคยผิดพลาด
เขามองเย่ไป๋ที่นั่งอยู่ตรงนั้นมาตลอด ก่อนเอ่ยว่า
“ไปชั้นที่ 95 สักเที่ยวเถอะ”
เย่ไป๋ลุกขึ้น พยักหน้า “ได้”
ฟ้าทางตะวันออกสว่างแล้ว
ตอนนี้เลยเวลาเข้าสู่ด่านไปแล้ว ตามหลักเย่ไป๋จึงขึ้นไปชั้นที่ 95 ไม่ได้
แต่...
ว่าที่จอมพลัง เป็นตัวตนที่ไม่ต้องสนเหตุผลอยู่แล้ว