ฟันอสูรหรือ?
มีเรื่องดีแบบนี้ด้วยหรือ!
เสวียเหมิงหวั่นไหวขึ้นมาชั่วขณะ แต่ก็กลัวว่าจะมีหลุมพรางเติมเงินซ่อนอยู่
แต่พอคิดอีกที... เงินสักแดงก็ไม่มีแล้ว ยังจะต้องกลัวอะไรอีก?!
ขอแค่ยอมรับความจนของตัวเองได้ เสวียเหมิงก็ไร้เทียมทานแล้ว!
ท่ามกลางแม่น้ำกาลเวลา อิทธิพลของเซียวเหยาที่มีต่อเสวียเหมิงค่อย ๆ ลดลง ไม่นานเขาก็กลับคืนร่างมนุษย์
เขาเหวี่ยงค้อนยักษ์ในมือ มองเย่ไป๋แล้วถามด้วยความสงสัย
“ฟันจริง ๆ เหรอ?”
“ใช่”
เย่ไป๋พยักหน้า อธิบายว่า
“ไม่ได้ให้ฟันส่งเดช เพลงกระบี่ ‘ในฝันไม่รู้ว่าตนเป็นแขก’ นายเคยเรียนแล้วใช่ไหม?”
จากความเข้าใจที่เย่ไป๋มีต่อพี่รอง
ทุกกระบี่ที่อีกฝ่ายคิดค้นได้ ล้วนถ่ายทอดให้เสวียเหมิง
ถ้าพูดกันตามตรง เสวียเหมิงนี่มันเก่งฉิบหาย
อู๋เหินเข้าใจเพลงกระบี่มาทั้งชีวิตกว่าหนึ่งแสนกระบวน เสวียเหมิงเรียนรู้ไปได้กว่าสามหมื่นกระบวน แค่ความสำเร็จนี้ก็หาใครเทียบได้ยากแล้ว
หากไม่นับเสวียจิ่ว อู๋เหิน หลานเจ๋อเซียน และเย่ไป๋ เสวียเหมิงก็คือกระบี่อันดับหนึ่งใต้หล้าอย่างไร้ข้อกังขา
เสวียเหมิงพยักหน้า
“เคยเรียน”
จากนั้นเขาก็สงสัยขึ้นมา จึงถามว่า
“เพลงกระบี่นี้จริง ๆ ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไร เว้นแต่ว่า...”
พูดให้ถูกคือ กระบวนท่านี้ทำได้เพียงทำให้ศัตรูเกิดภาพลวงฝันในบางช่วงเวลา ไม่มีประโยชน์อย่างอื่นเลย