บ้าไปแล้ว! นี่มันพรสวรรค์ระดับ SSS งั้นเหรอ

ตอนที่ 727 ออกไปเดินเล่นในโลกมนุษย์

5 นาที· 1.2K คำ

ตะวันขึ้นจันทราตก ดวงดาวเคลื่อนคล้อย

พริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไป 24 ชั่วโมง ครบหนึ่งวันพอดี

เย่ไป๋นั่งอยู่ในคุกกระบี่มาเกือบสองวันแล้ว

[ยินดีด้วย ผลการทดสอบล่าสุด: 64 คะแนน]

คุกกระบี่ที่เย่ไป๋เห็นตรงหน้าไม่ได้เกิดจากจินตนาการของเขาทั้งหมด ดวงตาแห่งการมองทะลุก็มีส่วนช่วยอยู่บ้างเล็กน้อย

เมื่อการจำลองดำเนินต่อไป ดวงตาแห่งการมองทะลุก็ยังปลดล็อกความสามารถใหม่ ๆ ได้อีกมาก อย่างเช่นให้คะแนนเย่ไป๋อะไรทำนองนั้น

64 คะแนน ปัดเศษตามหลักทั่วไปแล้วก็แทบไม่ต่างจาก 60 คะแนน

เย่ไป๋ไม่ได้ท้อแท้ คุกกระบี่นี้เป็นสิ่งที่อู๋เหิน จอมพลังทิ้งไว้ จะฝ่าออกไปได้ไม่ง่ายนัก

เขาลุกขึ้นยืน ขยับร่างกายในพื้นที่คับแคบ

พอเขาลุกขึ้น ปราณกระบี่รอบข้างก็ถอยห่างออกไปเล็กน้อย

เย่ไป๋อดหัวเราะไม่ได้ พี่รองนี่ใส่ใจดีจริง ๆ

ในคุกกระบี่แห่งนี้ เย่ไป๋ไม่ขาดอะไรเลย ต่อให้จะนอนเปื่อยอยู่ที่นี่ไปทั้งชีวิตก็ไม่เห็นเป็นไร

แน่นอนว่าเย่ไป๋ไม่ได้คิดจะทำแบบนั้น

เขาพักจนพอแล้ว จึงไม่ได้ลองหาทางทำลายคุกกระบี่ต่อ แต่หันมาศึกษาปราณกระบี่เหล่านี้อย่างละเอียด

ยิ่งผ่านด่านไปลึกเท่าไร เย่ไป๋ก็ยิ่งเข้าใจคุกกระบี่มากขึ้น และยิ่งอดทอดถอนใจไม่ได้ว่า กระบวนท่ากระบี่ของพี่รองแข็งแกร่งจริง ๆ!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป