ห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุด วันนี้เงียบสงบมาก
เงียบเกินไปหน่อยด้วยซ้ำ
บนภูเขาหิมะ ไม่เห็นเงาของคนชรากับคนหนุ่มอีกแล้ว
เย่ไป๋ที่ฝังตัวอยู่ใต้หิมะคำนวณเวลา คาดว่าจิ่วเย่น่าจะใกล้ปีนถึงยอดเขาแล้ว
กำลังจะมาแล้วหรือ?
ขณะที่เย่ไป๋กำลังคิดเช่นนั้น เงาผีเสื้อตัวนั้นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอีกครั้ง
ผีเสื้อมองเย่ไป๋เงียบ ๆ ไม่พูดอะไรสักคำ
เย่ไป๋รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถามเสียงเบา
“ยังมีชีวิตรอดได้ใช่ไหม?”
ผีเสื้อไม่ตอบ
เย่ไป๋พูดต่อ
“รบกวนฝากบอกพี่สามของฉันด้วยว่า ถ้ารอดชีวิตมาได้ ก็ยังมีหวังสังหารเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด”
เย่ไป๋คิดวิธีจัดการกับเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดไว้แล้ว
แต่
ยังมีเรื่องอีกหลายอย่างที่เขาไม่แน่ใจ
เซียวเหยาต้องรอดชีวิต ตัวเขาเองก็ต้องรอดชีวิต ผู้สืบทอดสายเลือดผู้แข็งแกร่งที่สุดรุ่นที่ห้าต้องยอมสู้จนตัวตาย และเสวียจิ่วต้องฟื้นคืนชีพ
เงื่อนไขทั้งสี่ข้อนี้ ขาดข้อใดข้อหนึ่งไม่ได้
เรื่องที่ตัวเองจะรอดชีวิต เย่ไป๋มั่นใจ 100%
เอาตัวรอดน่ะหรือ?
เขาถนัดที่สุดแล้ว!
ส่วนเซียวเหยาจะรอดชีวิต ก็มีโอกาสสูงมาก
การฟื้นคืนชีพของเสวียจิ่ว...ก็น่าจะไม่มีปัญหา
พูดอีกอย่างคือ ปัญหาใหญ่ที่สุดที่เย่ไป๋ต้องเผชิญก็คือผู้สืบทอดสายเลือดผู้แข็งแกร่งที่สุดรุ่นที่ห้า หากเป็นพวกกลัวตายขึ้นมาจะทำอย่างไร?
รากฐานที่สั่งสมมาร้อยปีพังทลายในพริบตาอย่างนั้นหรือ?