ลึกเข้าไปในเหมืองทองคำแห่งห้วงลึกที่แปด
เย่ไป๋แทงศัตรูด้วยกระบี่ สายฟ้าที่พุ่งออกจากปลายกระบี่แล่นไปตามบาดแผล สังหารมันได้ในพริบตา!
เขากับเสวียเหมิงเดินทางมาด้วยกัน ยิ่งมุ่งลึกเข้าไป สัตว์ประหลาดในคลื่นปีศาจก็ยิ่งแข็งแกร่งและรับมือยากขึ้น!
สถานการณ์การต่อสู้เริ่มชะงักงัน
ชะงักงันขนาดไหนน่ะหรือ?
เย่ไป๋ถึงกับถูกบีบให้เผยร่างจริง!
เย่ไป๋ไม่สนใจผลกระทบจากวิชาผลาญทรัพย์ แยกตัวออกจากเงาของเสวียเหมิงแล้วเข้าร่วมการต่อสู้ตรงหน้า เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระให้เสวียเหมิง
เมื่อเทียบกับชีวิตแล้ว เงินไม่ใช่เรื่องสำคัญเลย
เย่ไป๋แยกแยะเรื่องสำคัญได้ชัดเจนเสมอ
ทะเลสายฟ้ากลืนกินคลื่นปีศาจ กวาดสัตว์ประหลาดตรงหน้าเย่ไป๋จนเกลี้ยง
แต่เพียงพริบตาเดียว สัตว์ประหลาดตัวใหม่ก็พุ่งเข้ามาอีก!
พวกมันเหมือนฆ่าเท่าไรก็ไม่หมด มากันไม่รู้จักสิ้นสุด ไม่เปิดโอกาสให้พักแม้แต่น้อย!
เย่ไป๋สะบัดมือขว้างลูกไฟออกไปเป็นชุด ก่อนตวาดเสียงต่ำ
“อย่าหวังว่าจะมีกำลังเสริมแล้ว!”
สถานการณ์ที่เขากับเสวียเหมิงต้องเผชิญเลวร้ายกว่าที่คาดไว้เป็นร้อยเป็นพันเท่า!
เย่ไป๋มองคลื่นปีศาจที่อัดแน่นเต็มสายตา แววตาเย็นเยียบ
ที่นี่
จอมศึกมีอยู่ทุกหนแห่ง จอมสงครามมีมากยิ่งกว่าสุนัข!
ถึงขั้นมีสัตว์ประหลาดที่ทนรับสายฟ้าเทพพิโรธได้หนึ่งครั้งโดยไม่ตาย!
ต่อให้ยกกองทัพจอมพลังมาที่นี่ ก็มีแต่จะเอาชีวิตคนมาทิ้งเปล่า!
สวี่ชิงเฟิงมาเท่าไรก็ตายเท่านั้น มากันสองคนก็ตายทั้งคู่!
ถ้าคลื่นปีศาจกลุ่มนี้ไม่ได้เจอกับเย่ไป๋และเสวียเหมิง แล้วปล่อยให้พวกมันบุกเข้าไปในห้วงลึกที่แปด ผลที่ตามมาคงเลวร้ายเกินจินตนาการ!