ชาติหน้าเหรอ?
ชาตินี้เซียวเซียวเลอยังใช้ชีวิตไม่พอเลย อสูรถึงกับจัดแจงเรื่องชาติหน้าให้เขาแล้วหรือ?
“ลูกพี่ จริง ๆ แล้วชีวิตผมขมขื่นมาก...”
ดวงตาของเซียวเซียวเลอคลอหยาดน้ำตา น้ำเสียงเจือสะอื้น
ก่อนหน้านี้เขาเป็นเงาของเหลียนคั่น แต่ถูกเซียวเหยาใช้วิธีการบางอย่างที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เปลี่ยนให้กลายเป็นมนุษย์
สุดท้ายก็ฟื้นคืนชีพได้ด้วยพรสวรรค์[ฝันดีเป็นจริง]ของเมิ่งยีน
การได้เกิดมาเป็นมนุษย์ทำให้เขามีความสุขมาก
แต่ความสุขอยู่ได้ไม่นาน ก็ต้องไปงานเลี้ยงเสียแล้ว
นี่มันรับมือยากเกินไปแล้วมั้ง!
เย่ไป๋รู้ดีว่าการวาดฝันลม ๆ แล้ง ๆ ให้ลูกน้องฟังก่อนลงสนามนั้นสำคัญแค่ไหน จึงหลอกล่อว่า
“พอเรื่องนี้จบ ฉันจะช่วยนายทะลวงสู่ขั้นจอมสงคราม”
แค่ขั้นจอมสงครามก็ทำให้เซียวเซียวเลอยอมเสี่ยงชีวิตแล้ว แบบนี้ดูถูกกันเกินไปหน่อยไหม!
เย่ไป๋ไม่รอให้เซียวเซียวเลอพูด ก็พูดต่อว่า
“พอฉันเป็นจอมพลังแล้ว จะคุ้มครองให้นายปลอดภัยไร้กังวล”
ดวงตาของเซียวเซียวเลอเป็นประกายขึ้นมาทันที
คำพูดนี้เท่ากับต่ออายุให้เขาอีก 36 ปี!
พอมีสัญญาลมปากนี้ เซียวเซียวเลอก็ไม่พูดอะไรอีก รีบวิ่งแจ้นไปทำงานทันที
ที่จริงเขาก็รู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีความเสี่ยงอะไรนัก
ตัวจ้อยอย่างเซียวเซียวเลอ แค่จะไปเป็นเครื่องเคียงในงานเลี้ยงครั้งนี้ยังไม่มีคุณสมบัติพอเลย!
เทพมารองค์ที่ห้าไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ
ยิ่งไปกว่านั้น เซียวเซียวเลอต้องไปติดต่อท่านสองอิ่ง เทพมารองค์ที่ห้าอาจจะยินดีด้วยซ้ำ
จัดการมอบหมายงานให้คนอื่นเรียบร้อยแล้ว
เย่ไป๋หันไปมองเสวียเหมิง ก่อนถามคำถามชวนสะเทือนใจว่า