หลังเก็บหน้าต่างค่าสถานะ เย่ไป๋กวาดตามองกายอินแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไร
วันนี้เย่ไป๋ได้กายอินช่วย ทำกำไรเล็ก ๆ น้อย ๆ มาได้
ท่าทีที่มีต่ออีกฝ่ายจึงเปลี่ยนไปไม่น้อย
อีกอย่าง
ใคร ๆ ก็รู้ว่าเย่ไป๋ปฏิบัติต่อแวมไพร์ได้สมกับเป็นแวมไพร์แค่ไหน
ไม่ใช่ความลับอะไรเสียหน่อย ไม่จำเป็นต้องฆ่าปิดปาก!
ระหว่างการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ชั้นที่ 34 เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ทางเชื่อมระหว่างชั้นที่ 34 กับวิหารนิรันดร์ก็ถูกทำลายในการต่อสู้เช่นกัน
เรื่องที่เย่ไป๋รับปากวิญญาณหอคอยไว้ก่อนหน้านี้ เขาก็จัดการให้เรียบร้อยไปด้วย
เรื่องเล็กแค่นี้ ยังไงก็ต้องขายให้ได้ราคาดี!
เย่ไป๋ส่งกายอินกลับเข้าไปในโล่ ก่อนเรียกคริสตัลแก่นนิรันดร์ออกมา เตรียมต่อรองกับวิญญาณหอคอย
“หอ... หอหอ... หอหอหอหอ...”
เย่ไป๋เรียกวิญญาณหอคอยเป็นจังหวะ
“หนวกหูจะตาย!”
คริสตัลแก่นนิรันดร์เปลี่ยนสี วิญญาณหอคอยออนไลน์แล้วเร่งเขา
“ยึดคืนมาได้แล้วใช่ไหม? รีบ ๆ หน่อย รีบสรุปผลได้แล้ว!”
“ดูรีบร้อนเข้าสิ เรายังตกลงราคากันไม่เสร็จเลย!”
เย่ไป๋ยึดหลักการทำงานอย่างมืออาชีพ จ่ายสิบส่วนก็ต้องได้ของสิบส่วน
คิดจะเอาเปรียบเย่ไป๋ฟรี ๆ งั้นเหรอ?
ฝันไปเถอะ! ไม่มีทาง!
“นายจะต่อรองราคาทีละชั้นแบบนี้ ไม่เบื่อบ้างหรือไง!”
วิญญาณหอคอยรู้ดีว่าอสูรไม่มีทางเบื่อหรอก
หาเงินนี่นา จะเบื่อได้ยังไง!
แต่ว่า
วิญญาณหอคอยเบื่อนี่นา!
เรื่องเบื่อยังเป็นเรื่องรอง ที่สำคัญคือวิญญาณหอคอยไม่มีขนให้ถอนมากขนาดนั้น จะให้อสูรถอนทุกวันได้ยังไง!
ในความคิดของวิญญาณหอคอย ทางที่ดีที่สุดคือทำสัญญาความร่วมมือระยะยาวที่เป็นมิตรไว้ก่อน แล้วดำเนินการตามกรอบ จะได้ไม่ต้องล้มละลายเสียก่อน