ฉันไม่ไป
คำตอบของอสูรชัดเจนแล้ว
นี่คือทางเลือกของเย่ไป๋
เซียวเหยาไม่ได้แปลกใจกับผลลัพธ์นี้
เขาไม่ถามเหตุผลและไม่พูดจาไร้สาระ
เพียงพยักหน้าเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้นลอย ๆ ว่า
“ได้”
เซียวเหยามองไปข้างหน้า แววตาหม่นลงเล็กน้อย
ลึกเข้าไปในม่านหมอก มีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องอยู่ ก่อนจะค่อย ๆ ถอยห่างออกไป
แม้จะอยู่กันคนละโลก แต่ตัวตนที่ซ่อนอยู่หลังประตูก็ยังเกรงกลัวเซียวเหยาไม่น้อย
ในบรรดาจอมพลังสามรุ่นของมนุษยชาติ คนที่เขาหวาดกลัวที่สุดก็คือเซียวเหยา
เมื่อไม่มีสายตาคอยสอดส่อง ช่องทางไปยังแดนเบื้องบนของชั้นนี้ก็ปิดลงอย่างสมบูรณ์ จะไม่มีเรื่องแปรผันอีก
เซียวเหยาจึงไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่ต่อ
“หลังผ่านด่านแล้ว มาหาฉัน”
พูดจบ เมฆขาวก็สลายไป ร่างของเขาหายวับ
เย่ไป๋ก้มศีรษะให้ทิศทางที่ร่างนั้นหายไปอย่างนอบน้อม ก่อนเอ่ยว่า
“ได้”
ภายนอก เย่ไป๋สงบนิ่งดุจบ่อน้ำไร้ระลอก เรียบเฉยราวผิวน้ำ
แต่ในใจเขากลับร้องว่า: เยี่ยมไปเลย!
ม่านหมอกทั่วทั้งชั้นที่ 40 สลายไปจนหมด ท้องฟ้าสว่างสดใส ผืนดินแจ่มชัด
ปีศาจที่คุกเข่าอยู่บนพื้นในที่สุดก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
นอกจากจะยังหวาดผวาอยู่ เธอยังทั้งตกใจและดีใจ
วัฏจักรของชั้นที่ 40 ถูกทำลายลงแล้ว!
ขอเพียงเธอทะลวงไปถึงเลเวล 1000 ได้สำเร็จ ก็จะออกจากโลกนี้ไปได้อย่างราบรื่น!
แม้อสูรจะไม่ได้เลือกเดินทางไปยังแดนเบื้องบน
แต่...
อนาคตของลูซิเฟอร์ช่างสดใส!
ในสายตาของลูซิเฟอร์ สาเหตุที่อสูรปฏิเสธก็เพราะเขาไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองปฏิเสธอะไรไป!