เย่ไป๋นอนหาวอยู่บนชั้นที่ 99 จนเริ่มง่วงแล้ว
ช่วงนี้มีผีเสื้อตัวหนึ่งเกาะอยู่บนไหล่เขาตลอด
พรสวรรค์ระดับ SSS ต่างดึงดูดกันและกัน
ผีเสื้อเป็นร่างอวตารของ[ใจข้าเสรีไร้พันธนาการ] อีกทั้งยังหลอมรวมต้นกำเนิดโลกเบื้องบนเข้าไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นระดับหรือพลังต่อสู้ก็เทียบได้กับจอมพลัง
ยิ่งไปกว่านั้น เพราะเซียวเหยา ผีเสื้อจึงมีความรู้สึกที่ดีต่อมนุษยชาติ
เมื่ออยู่ในขอบเขตที่ความสามารถเอื้ออำนวย มันจะช่วยดูแลมนุษยชาติสักหน่อย
ส่วนเหตุผลที่ตอนนี้มันติดตามเย่ไป๋...ก็แค่เคยชินกับการตามคนอื่นเท่านั้น
อย่างน้อย เย่ไป๋ก็ไปหานักพรตเพื่อพูดคุยเล่นเป็นครั้งคราว
เย่ไป๋หลับตาพักสักครู่
เขาได้ยินเสียงหมาเห่า
พอลืมตาขึ้น เย่ไป๋ก็เห็นม้าขาวกำลังรังแกเจ้าหมาขาว
เป็นสัตว์สีเดียวกันแท้ ๆ เหตุใดต้องเข่นฆ่ากันเองด้วย?
เจ้าหมาขาวปลุกพลังตื่นรู้น้อยครั้งกว่า จึงสู้ม้าขาวไม่ได้ ทำได้เพียงคลั่งแค้นอย่างไร้ประโยชน์
เมื่อเห็นเย่ไป๋ตื่น ม้าขาวก็พ่นลมหายใจฟืดฟาด แล้วผงกหัวสองครั้ง
“จะให้ฉันไปกับแกเหรอ?”
เย่ไป๋สงสัยอยู่บ้าง พี่รองมีธุระอะไรกับเขาหรือ?
ไม่นานเย่ไป๋ก็เข้าใจ คงไม่ใช่หรอก
นิสัยอย่างพี่รอง ถ้าจะมาหาเขาจริง ๆ ก็คงมาเองแล้ว
เรื่องไหนทำเองได้ อู๋เหินไม่เคยพูดมาก
งั้นม้าขาวมาหาเขาหรือ?