อิ่งสามไม่รู้ว่าทำไมอสูรถึงมาอยู่ที่นี่
แต่
เขารู้ว่าตัวเองควรช่วยท่านสี่ขึ้นมา
“ท่านสี่ ขึ้นมาเดินเล่นเหรอ?”
อิ่งสามยื่นมือออกไป เย่ไป๋ก็ส่งต้นไม้ทองคำมาให้ก่อน แล้วค่อยตามขึ้นมา
อิ่งสาม: ......
กลิ่นอายอสูรของคนนี้ชัดเจนเกินไปแล้ว!
ไม่ต้องตรวจสอบตัวจริงด้วยซ้ำ
บนโลกนี้ไม่มีใครได้อันดับหนึ่งในการแข่งเลียนแบบอสูร นอกจากอสูรตัวจริง
อิ่งสามเอ่ยจากใจว่า
“ไม่ได้เจอกันนาน ท่านสี่ยังคงสง่างามเหมือนเดิม!”
เสียงของอิ่งสามทุ้มหนัก ประกอบกับใบหน้าซื่อ ๆ ของเขา จึงทำให้คนเชื่อใจได้ง่าย
“ท่านสาม ทำไมถึงมาอยู่แถวนี้ล่ะ?”
หลังหนีออกจากมิติห้วงลึกขนาดเล็ก เย่ไป๋ก็มองไปรอบ ๆ แล้วพบว่าตัวเองมาอยู่ห้วงลึกที่สองเสียได้!
“เทพมารองค์ที่สอง?”
เย่ไป๋พูดพลางทำท่าปาดคอ แล้วส่งสายตาถามอิ่งสาม
อย่าบอกนะว่าถูกท่านสามจัดการไปแล้ว?
เสียงอ่อนแรงดังมาจากเหนือศีรษะเย่ไป๋
“ฉันยังไม่ตาย...”
คราวนี้เย่ไป๋ถึงได้รู้ว่าแท่นที่เขาอยู่เป็นส่วนหนึ่งของอุโมงค์ใต้ดิน
พื้นดินจริง ๆ อยู่สูงขึ้นไปเหนือศีรษะอีกไกล
ฟังจากเสียงของเทพมารองค์ที่สองแล้ว คงก่อเรื่องอะไรไม่ไหวไปอีกพักใหญ่
ถ้าเย่ไป๋จำไม่ผิด
ท่านอิ่งสามได้รับมอบหมายจากเซียวเหยาให้มาขุดอุโมงค์ใต้ดิน
อุโมงค์ที่สามารถไปถึงห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดได้
ไม่คิดเลยว่าท่านสามจะเริ่มขุดจากห้วงลึกที่สอง เกินคาดจริง ๆ
เย่ไป๋เลิกคิ้ว
“เอ๊ะ ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่า...”
สถานที่ที่เย่ไป๋ถูกเนรเทศไป
ดันอยู่บนเส้นทางไปห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดพอดี?