ตอนพิเศษ เสวียจิ่ว (4)
ความตายคืองานรื่นเริงอันมืดมิดที่ไร้จุดสิ้นสุด
เพื่อนที่เคยตายมาแล้วต่างรู้ดีว่า ความมืดแบบนั้นมันมืดชะมัด
ตัวเองหลับไปนานแค่ไหนแล้วนะ?
10 ปี 20 ปี หรือ 80 ปี?
เสวียจิ่วนึกไม่ออกแล้ว
เขาเหมือนตายไปแล้ว แต่ก็เหมือนไม่ได้ตาย
เขาน่าจะตายในห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุด อย่างน้อยก็เคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง
ท่ามกลางความมืด เสวียจิ่วกะพริบตา เขารู้ว่าตัวเองกลับมามีชีวิตแล้ว
รอบข้างยังคงมืดสนิท
แต่ในดวงตาของเขากลับมีแสงสว่างแล้ว
นี่คือโลงศพ
คนตายก็ควรนอนอยู่ในโลงศพ
โลงศพไม่มีกลิ่นผุพัง เพราะศพของเสวียจิ่วถูกแช่แข็งไว้บนภูเขาหิมะมาโดยตลอด
ทันทีที่เขาฟื้นคืนชีพ สิ่งแรกที่กลับคืนมาไม่ใช่สติ แต่เป็นพลัง
พรสวรรค์ระดับ SSS·ฝันดีเป็นจริง
เขากะพริบตาอีกครั้ง
เขาตื่นขึ้นแล้ว
การตื่นขึ้นของจอมพลังคนหนึ่ง หมายถึงมีเงาร่างเพิ่มขึ้นบนบัลลังก์สูงสุด
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน เขาก็ได้พรสวรรค์และพลังที่เคยมีคืนมา แถมยังแข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้น
ในใจเสวียจิ่วไม่ได้ยินดีนัก กลับขมวดคิ้วเสียด้วยซ้ำ
พลังของเขาควบคุมได้ไม่ดีอยู่บ้าง
แม้อาการควบคุมไม่อยู่จะเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา แต่ในชั่วพริบตานั้นก็มีเรื่องเกิดขึ้นสองอย่าง
เรื่องใหญ่หนึ่งเรื่อง เรื่องเล็กหนึ่งเรื่อง
ในชั่วขณะนั้น ห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดส่งสัญญาณมา เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดต้องการเจรจาสงบศึก
ตามหลักแล้ว ตอนนี้เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดควรกำลังต่อสู้กับจอมพลังรุ่นที่ห้า ซึ่งก็คืออิ๋งจิ่ว
เห็นได้ชัดว่าอิ๋งจิ่วกดดันเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดไม่มากพอ อีกฝ่ายถึงยังมีแก่ใจสนใจว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่