หลังวางสาย เย่ไป๋ก็ตกอยู่ในห้วงความคิด
แย่แล้ว! พี่รองกลายเป็นจอมพลังอีกคนแล้ว!
เย่ไป๋เพิ่งครองตำแหน่งจอมพลังแห่งมนุษยชาติได้ไม่นาน ดูท่าก็จะถูกเขี่ยลงจากตำแหน่งเสียแล้ว!
ฉายาจอมพลังที่ห่วยที่สุดในประวัติศาสตร์ ดูท่าเย่ไป๋คงสลัดไม่หลุดแล้ว!
เมื่อเจอสถานการณ์แบบนี้ เย่ไป๋ต้องทำอะไรสักอย่าง!
ลองผ่านด่านก่อนก็แล้วกัน
[สมกับเป็นนายจริง ๆ]
เรื่องยาก ๆ ก็เลิกทำไปเลย
เรื่องรังแกคนอ่อนกว่า ไม่มีวันยอมแพ้!
เย่ไป๋มองต้นไม้แห่งชีวิตตรงหน้า รู้สึกว่าบรรยากาศมาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าไม่ฆ่าอีกฝ่ายก็ดูจะเสียมารยาทไปหน่อย
“ขอพูดอีกสองสามคำ”
บรรพชนเอลฟ์เองก็วางท่าทีได้เหมาะสม เธอรู้ดีว่าไม่ว่าจะมองจากมุมไหน เธอก็ไม่มีเหตุผลให้มีชีวิตอยู่ต่อ
ในยุคก่อน เธอเป็นหนึ่งในผู้นำของเผ่านิรันดร์ทั้งเก้า และก่อความผิดพลาดครั้งใหญ่
หลังจากนั้น เธอยังร่วมมือกับศัตรูเพื่อแผนการของตน และรับใช้เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด
เซียวเหยาไม่ฆ่าเธอ เพียงเพราะเซียวเหยาขี้เกียจจะฆ่า
อสูรต้องการแย่งชิงคืนชั้นที่ 49 ของหอคอยนิรันดร์ ดังนั้นบรรพชนเอลฟ์จึงต้องตาย
ต่อให้เธอไม่ตายตอนนี้ พอออกจากชั้นนี้ไปก็จะถูกเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดจับไป โยนเข้าปากเหมือนขนมขบเคี้ยว