ครั้งหนึ่ง จอมสงครามสวรรค์เป็นคำที่อยู่ไกลเกินเอื้อมสำหรับเย่ไป๋
ในตอนนั้น ผู้สืบทอดสายเลือดผู้แข็งแกร่งที่สุดที่แม้แต่จะเข้าไปในห้วงลึกก็ยังต้องซ่อนตัวอยู่ในองค์กรเงา
ในที่สุดก็เติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่ค้ำฟ้า กลายเป็นเสาหลักยึดสมุทร
เย่ไป๋ไม่ได้รู้สึกสะท้อนใจอะไรมากนัก
เพราะทันทีที่เขาทะลวงขั้นสำเร็จ หอคอยนิรันดร์ก็เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นอีกครั้ง!
ไอปีศาจนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมา ปกคลุมหอคอยนิรันดร์ครึ่งบนเอาไว้
เย่ไป๋ปรากฏตัวนอกหอคอยนิรันดร์ เมื่อมองภาพประหลาดตรงหน้า เขากลับไม่รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย
“ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าไอ้เดรัจฉานนี่ไม่มีวันอยู่นิ่งได้แม้แต่วินาทีเดียว”
หลังคลื่นมิติไหววูบ อิ่งหนึ่งก็ปรากฏตัวข้างกายเย่ไป๋ สีหน้าเคร่งเครียดราวกับเผชิญศัตรูตัวฉกาจ
ไม่นาน เสวียเหมิงก็ตามมาถึง จ้องมองห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดตรงหน้า
“อสูร พ่อคนที่สามของฉันน่ะ...”
เย่ไป๋หลับตาลงเล็กน้อย ก่อนจะเข้าสู่ห้วงฝันทันที
ตอนนี้เขาอยู่ใกล้หอคอยนิรันดร์มาก สัญญาณไวไฟแรงเต็มขีด
เมื่อเข้าไปในห้วงฝัน เย่ไป๋ก็เห็นเด็กน้อย และยังเห็นรูปสลักหินของนักพรตองค์นั้นด้วย
เขากวาดตามอง ตรวจดูจนแน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไร แล้วจึงกลับสู่โลกจริง