เย่เจี้ยนกั๋วไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น
“พาเราไปดูห้องหน่อย”
“ได้ค่ะคุณลุง ชั้นแปดมีห้องเปล่าพร้อมอยู่ห้องหนึ่งพอดี”
เสี่ยวหลินรีบหยิบกุญแจ นำทางสามคนพ่อแม่ลูกไปที่ลิฟต์
หวังชุ่ยฟิ่งยังนั่งรอให้เซลล์คำนวณเงินดาวน์ห้องสองห้องนอนอยู่ เห็นครอบครัวเย่ตามขึ้นไปดูห้องจริง ๆ ก็เลยนั่งลงต่อ
นางจะคอยดู ว่าเดี๋ยวเย่เจี้ยนกั๋วจะหาข้ออ้างอะไรลงจากคาน
ห้องเปล่าตกแต่งพร้อมอยู่ชั้นแปดกว้างขวางสว่างตา
ห้องนั่งเล่นปูพื้นกระเบื้องสีอ่อน ผนังด้านหนึ่งเป็นหน้าต่างบานใหญ่เต็มผนังที่หันไปทางลานกลางของหมู่บ้าน
โซฟาหนังแท้ โต๊ะกาแฟไม้จริง และทีวีจอแอลซีดีวางไว้เรียบร้อย ในครัวมีตู้เย็นสองประตูและอุปกรณ์ครัวครบชุด
ห้องนอนสี่ห้องจัดวางเป็นระเบียบ ผ้าม่าน ตู้เสื้อผ้า และเตียงก็มีพร้อมหมด
ภายในห้องทำความสะอาดไว้อย่างดี แค่หิ้วกระเป๋าเข้ามาอยู่ได้เลย
เฉินซิ่วหลานเดินดูตั้งแต่ห้องนั่งเล่นไปถึงห้องนอนใหญ่ เปิดตู้เสื้อผ้าลูบ ๆ คลำ ๆ ยิ่งดูก็ยิ่งชอบ
“เถ้าเย่ ห้องนี้ดีจริง ๆ”
เธอลดเสียงลง “ประหยัดทั้งค่าตกแต่งและเฟอร์นิเจอร์ เราไม่ต้องวุ่นวายอีกหลายเดือน เก็บของนิดหน่อยก็อยู่ได้แล้ว”
เย่เจี้ยนกั๋วยืนอยู่หน้าหน้าต่างบานใหญ่สักพัก
แสงเข้าได้ดี ชั้นไม่สูงไม่ต่ำเกินไป ด้านล่างเป็นแนวต้นไม้
เขาหันกลับมาถาม “ห้องนี้ราคาเต็มเท่าไหร่”
เสี่ยวหลินเปิดใบเสนอราคา หาเลขที่ห้องที่ตรงกันได้อย่างรวดเร็ว