เสี่ยวหลิวไม่คิดเลยว่าครอบครัวนี้จะต้องการซื้อบ้านมากกว่าหนึ่งหลัง
คืนนั้น เสี่ยวหลิวไม่มีกะใจกินข้าวดี ๆ เลย พลิกดูข้อมูลบ้านที่มีอยู่จนหมด แล้วติดต่อเจ้าของหลายรายที่รีบขาย
เช้าวันรุ่งขึ้น เขารีบหิ้วแฟ้มเอกสารมารออยู่ใต้ตึกของครอบครัวเย่
เอกสารสิทธิ์ ข้อมูลเจ้าของ ตำแหน่งบ้าน แยกหมวดหมู่ไว้หมด
จุดที่อาจมีปัญหา เขาถึงกับแปะโน้ตเตือนไว้ล่วงหน้า
"เสี่ยวเย่ ดูหน่อยสิ"
"พวกนี้เอกสารสิทธิ์ไม่มีปัญหา เจ้าของก็รีบขาย ราคาคงต่อได้อีก"
เย่เฉินรับเอกสารมาพลิกดูทีละหน้า
เสี่ยวหลิวยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ ไม่กล้าเอาที่ดินในเขตหมู่บ้านที่โอนไม่ได้มาหลอกอีกแล้ว
สองหลังที่ตกลงไว้เมื่อวาน บวกกับอีกสี่หลังที่คัดมาได้วันนี้ สามคนพ่อแม่ลูกเลยต้องตามไปดูอีกเกือบวัน
ทำเล เอกสารสิทธิ์ ราคา
ถามจนเคลียร์ เช็กจนชัดเจน
บ่ายสี่โมง การโอนบ้านสามหลังกับตึกแถวริมถนนสามคูหาก็ดำเนินการเสร็จทั้งหมด
จนท.หน้าต่างมองเอกสารหกชุดบนโต๊ะ แล้วเงยหน้ามายืนยันอีกครั้ง
"จัดการหกชุดพร้อมกันเลยเหรอครับ"
"ใช่ พร้อมเลย"
เย่เฉินตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
เย่เจี้ยนกั๋วนั่งอยู่ข้าง ๆ แต่อดไม่ได้ที่จะเช็ดเหงื่อที่มือกับขากางเกง
เงินค่าบ้านสองล้านแปดแสน ทยอยโอนออกไปทีละก้อน
ทุกครั้งที่กดรหัส เขาต้องก้มดูยอดเงินสองรอบ กลัวเผลอกดเกินหรือขาดไปหนึ่งศูนย์
ข้อความตัดเงินเด้งขึ้นมาไม่หยุด
ห้าแสน
สี่แสนสองหมื่น
สามแสนแปดหมื่น...
ยอดเงินในบัตรลดลงเรื่อย ๆ ใจของเย่เจี้ยนกั๋วก็กระตุกขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน