เย่เฉินคิดทบทวนในใจอยู่ครู่หนึ่ง
บ่ายนี้ไม่มีเรียนพอดี
“บ่ายสองครึ่งก็แล้วกัน ถึงเวลามาที่บริษัทผม”
“ค่ะคุณเย่ บ่ายสองครึ่งฉันจะไปตรงเวลา” เซี่ยเหมิงตอบรับอย่างรวดเร็ว
“อืม เจอกันบ่าย”
วางสาย
บ่ายสองยี่สิบนาที อุทยานรวมอิเล็กทรอนิกส์จางเจียง
เย่เฉินผลักประตูกระจกบานใหญ่ของสตาร์อินเตอร์แอคทีฟเข้าไป
ซูหยาอุ้มแฟ้มเอกสารปึกหนึ่งเดินเข้ามาหา กดเสียงต่ำ
“บอส คนของอีเอมาถึงแล้ว ห้องประชุมสองค่ะ”
“เอาข้อมูลยอดผู้ใช้ล่าสุดกับค่า ARPU ของเทมเพิลรันมาทำตารางให้หน่อย ส่งเข้าไปในห้องภายในสิบนาที”
เย่เฉินไม่หยุดฝีเท้า เดินตรงไปทางห้องประชุมสอง
ประตูห้องประชุมถูกเปิดออกตรงเวลา
เซี่ยเหมิงก้มหน้ากำลังเปิดดูเอกสารในมือ พอได้ยินเสียงก็รีบลุกขึ้นยืนทันที
วันนี้เธอเปลี่ยนมาใส่ชุดทำงานกระโปรงเข้ารูปสีเทาเข้ม ตัดเย็บพอดีตัว ปกเสื้อเปิดเล็กน้อย กระดูกไหปลาร้าขาวนวลใต้ไฟเพดานสะท้อนแสงนวลตา
ตอนที่เธอลุกขึ้นยืนก็ยืดหลังตรงโดยไม่รู้ตัว เตรียมรับสายตาที่เคยชินจากอีกฝ่าย
แต่สายตาของเย่เฉินตอนที่เดินเข้ามากลับกวาดผ่านเธอไปอย่างรวดเร็ว แล้วไปหยุดที่แฟ้มเอกสารบนโต๊ะประชุมฝั่งประธาน
เขาดึงเก้าอี้ออกมานั่ง นิ้วเคาะบนโต๊ะเล่น ๆ
“คุณเซี่ย เวลาผมมีค่ามาก พูดไพ่ตายของพวกคุณมาเลย”
เซี่ยเหมิงเก็บกดความรู้สึกกดดันจากบุคลิกที่เด็ดขาดฉับไวของอีกฝ่ายลงไป นั่งลงใหม่ แล้วหยิบเอกสารข้อเสนอรูปเล่มสวยงามส่งให้
“คุณเย่ เรายกเลิกแผนซื้อกิจการทั้งหมดแล้ว ทางสำนักงานใหญ่ตกลงจะซื้อสิทธิ์การจัดจำหน่ายและตัวแทนจำหน่ายแบบขาดแต่เพียงผู้เดียวในอเมริกาเหนือและยุโรปของแองกรี้เบิร์ดกับเทมเพิลรัน ในราคาสิบสองล้านดอลลาร์สหรัฐ คุณยังคงถือกรรมสิทธิ์ IP ไว้เหมือนเดิมค่ะ”