วันใหม่ของการฝึกทหารเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
การเดินแถวและยืนตรงตลอดทั้งเช้าทำเอาพวกเด็กใหม่ในกองร้องโอดครวญกันระงม
จ้าวเฉียง กรรมการฝ่ายสวัสดิการของห้อง ดันฝืนมากเกินจนท่าทางเสียรูป เดินเป๋ไปมา โดนนายฝึกหน้านิ่งจับแยกออกไปยืนลงโทษอยู่ครึ่งชั่วโมง กลายเป็นตัวตลกประจำห้องไปซะเต็มตัว
ขณะที่เย่เฉินนั้นทำได้สบาย ๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ
ในกองของคณะภาษาต่างประเทศด้านข้าง กู้ยวี่เซวียนใส่ชุดลายพราง รูปร่างสูงเพรียวดูดี ขาตรงเรียวดึงดูดสายตาอยู่ท่ามกลางฝูงชน
เธอแอบมองไปทางเย่เฉินที่ยืนสงบนิ่งอยู่ไกล ๆ แก้มขาวของเธอขึ้นสีแดงอย่างไม่เป็นธรรมชาติ
เมื่อคืนตอนคุยกัน ปากเธอยังแขวะเย่เฉินว่า "เฮงซวย" "หน้าไม่อาย" อยู่เลย แต่เช้านี้ร่างกายกลับซื่อสัตย์ซะอย่างนั้น
ก่อนรวมแถว เธอย่องเข้าห้องน้ำแบบทำเป็นลับ ๆ ลูก ๆ แอบเอาไอ้นั่นที่มีปีกเล็ก ๆ มารองในพื้นรองเท้าลายพราง
ตอนนี้ พอได้ยินเสียงสาว ๆ รอบ ๆ บ่นกันว่าเท้าพอง ปวดเหมือนโดนเข็มทิ่ม กู้ยวี่เซวียนที่ใส่ "รองพื้นนิ่มสูตรเฉพาะตัว" กลับรู้สึกแค่เท้าดีดนุ่มสบาย
เธอกัดริมฝีปากล่างชื้น ๆ ของตัวเองเบา ๆ แล้วพึมพำในใจ: หมอนี่จะหน้าหนาจริง แต่วิธีลับของเขาก็ดันใช้ได้ดีจริง ๆ แฮะ...
บ่ายโมง อุณหภูมิพุ่งไปถึง 36 องศา อุณหภูมิพื้นร้อนจนเอาไข่ไปทอดได้
การฝึกมาถึงช่วงที่น่าหนักใจที่สุด – เดินสวนสนาม