บนเตียง
กู้ยวี่เซวียนค่อย ๆ ถอดหูฟังออก วางไว้ข้างหมอน
เธอพลิกตัวตะแคง มองผนังสีขาวนวล
เสียงสวีเจียวง่วนอยู่กับมือถือดังมาจากข้างล่าง ในอกของกู้ยวี่เซวียนพลันเอ่อท้นด้วยความหงุดหงิดที่บอกไม่ถูก
ตลอดมา ท่าทีของกู้ยวี่เซวียนต่อผู้ชายคือเย็นชาและห่างเหิน
เธอมีรูปลักษณ์โดดเด่นและบุคลิกเย็นเยียบ คนตามจีบไม่เคยขาด แต่เธอไม่เคยใส่ใจใครจริงจัง
แต่ตอนนี้ เมื่อเห็นสวีเจียวด้านล่างวางแผนเปิดเผยว่าจะจีบเย่เฉินยังไง เห็นรุ่นพี่ปีสามคนนั้นยิ้มหวานให้เย่เฉินต่อหน้าคนนับร้อย
ในใจลึก ๆ ของกู้ยวี่เซวียนกลับรู้สึกถึงวิกฤตศรัทธาขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
ความรู้สึกนั้นแปลกแยกยิ่ง
เหมือนของสะสมลิมิเต็ดที่จริง ๆ ก็ไม่ใช่ของตัวเอง แต่จู่ ๆ กลับมีคนอื่นมาจับจ้อง และกำลังออกลาย่ามใหญ่จะแย่งไป
ความอยากเอาชนะอย่างแรงกล้าแพร่ขยายในใจกู้ยวี่เซวียนอย่างรวดเร็ว
เย่เฉินเคยช่วยเธอครั้งหนึ่ง
ช่วยจัดการเรื่องยุ่งยากนั่น แล้วยังดูแลพาเธอกลับมหาวิทยาลัยอย่างละเอียดอ่อน
บุญคุณนี้เธอจำขึ้นใจและยังไม่ได้ตอบแทน
นี่จะดูดาย ปล่อยให้ผู้หญิงที่สมองมีแต่ความฟุ้งเฟ้อและชิงดีชิงเด่นอย่างสวีเจียวไปกวนเขาจริง ๆ หรือ?
กู้ยวี่เซวียนกัดริมฝีปากล่าง
เธอยื่นมือไปล้วงมือถือใต้หมอน
หน้าจอสว่างขึ้น สะท้อนใบหน้างามบริสุทธิ์ไร้เครื่องสำอางของเธอ
นิ้วเลื่อนลงในรายชื่อผู้ติดต่อ เจอเบอร์คิวคิวที่บันทึกว่า "วิทยาการคอมพิวเตอร์เย่เฉิน"
นี่คือที่ทุกคนแลกกันตอนเย็นวันนั้น