ตารางเวรวันชาติของสตาร์อินเตอร์แอคทีฟออกมาเรียบร้อยแล้ว
ตำแหน่งเวรไม่เพียงไม่ขาด แต่กลับมีคนสมัครเกินมาเกินสิบคน
หลังจากประกาศค่าแรงสามเท่า วันหยุดชดเชยหลังเทศกาล ค่าอาหาร และค่าเดินทาง แผนกเทคนิคยังมีคนแอบถามหานเยว่เลยว่าจะขอลุยเจ็ดวันรวดได้ไหม
คนสมัครเยอะเกินไป หานเยว่เลยต้องคัดตามตำแหน่งงานก่อน
แผนกไหนคนเกินก็จับฉลาก
ซูหยารับผิดชอบเรื่องเงินทุนและข้อกฎหมาย
หานเยว่ดูแลการประสานงานทั่วไป
เย่เฉินกวาดตามองตารางเวรฉบับสุดท้าย ยืนยันว่าตำแหน่งสำคัญมีคนอยู่ครบ ก็ปล่อยอำนาจการจัดการลงไปเลย
บ่ายวันที่สามสิบกันยายน ทางมหาวิทยาลัยหยุดเทอมอย่างเป็นทางการ
ลู่เหวินป๋อเก็บของเสร็จ ออกจากหอคนแรก
เฉินจื้อเฉียงไม่ได้กลับบ้าน
เขาหางานพาร์ทไทม์ช่วงปิดเทอม เจ็ดวันได้เงินสี่ร้อยกว่าบาท แถมมีข้าวให้อีกสองมื้อ
ส่วนซุนฮ่าวอวี่นั่งอยู่หน้าโต๊ะ บนหน้าเก็บความคาดหวังไว้ไม่อยู่
“หลีเหมิ่งบอกว่าบ้านเธออยู่ไกล วันชาติเลยไม่กลับละ บ้านฉันก็ไกลเหมือนกัน ว่าจะไม่กลับเหมือนกัน ดูซิว่าวันสองวันนี้จะสร้างโอกาสได้บ้างไหม”
เย่เฉินสะพายเป้ เดินไปตบไหล่เขา
“สู้ ๆ คว้าโอกาสไว้ให้มั่น”
ซุนฮ่าวอวี่คึกขึ้นมาทันที พยักหน้าแรง ๆ
“สบายใจได้ ฉันจะพยายามแน่นอน”
เย่เฉินยิ้มแล้วเดินออกจากหอ
เขาเอามาแค่เสื้อผ้าเปลี่ยนกับคอมพิวเตอร์ เดินไปที่ลานจอดรถของตึกสำนักงานนอกมหาวิทยาลัย
รถเมอร์เซเดส-เบนซ์สีดำจอดเงียบ ๆ อยู่มุมหนึ่ง