โจวปินไม่ได้ออกไปไหน แถมยังหลบหน้าครอบครัวของเย่เฉิน
เขายืนอยู่ในร้านที่ยังไม่ได้แต่ง โทรศัพท์ในมือ แนบหู หลังพิงขอบหน้าต่างปูน
เพื่อให้เย่เฉินสบายใจ เขาจะให้ฟังการพูดคุยครั้งนี้แบบซึ่งหน้า
เสียงรอสายดังสามครั้ง
อีกฝั่งรับสายเร็ว เสียงชายวัยกลางคนแหบเล็กน้อย พร้อมเสียงเอกสารที่ถูกเปิดพลิกดังแซก ๆ
"ตาโจว ว่าไง"
"ท่านหลิน ตอนนี้ผมอยู่ที่อำเภอหวยเฉิงครับ"
โจวปินโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย พูดไม่เร็ว แต่ชัดถ้อยชัดคำ
"ที่นี่มีผู้ขอรับสิทธิ์แฟรนไชส์รายใหม่ ตำแหน่งร้านดีมาก ติดห้างไต้ต๋างตรงหัวมุมทอง"
"เงินทุนก็ไม่มีปัญหา ตัดสินใจได้เลย"
ท่านหลินรับคำ น้ำเสียงเรียบ ๆ
"ดีแล้ว รีบจัดการเซ็นสัญญาซะ ปลายปีนี้ยังขาดยอดใหญ่อีกหลายราย"
"แต่ทางครอบครัวนี้เสนอเงื่อนไขสัญญาเสี่ยงผลักดันที่น่าสนใจมาก"
โจวปินเปลี่ยนจังหวะพูด
"พวกเขารับปากว่า สามเดือนแรกหลังเปิดร้าน ยอดขายเฉลี่ยต่อร้านจะติดท็อปห้าของร้านในระดับเดียวกันทั้งมณฑล"
"แลกกับสิทธิ์ผูกขาดในอำเภอหวยเฉิงสองปี และขยายรัศมีออกไปอีกสามกิโลหลังจากนั้น สินค้ารุ่นแรกที่ขายไม่ออกขยายเวลาคืนเปลี่ยนเป็นครึ่งปี เพิ่มเพดานเป็นสิบแปดเปอร์เซ็นต์"
"เงินสนับสนุนตกแต่งก็ขอระดับสูงสุด"
เสียงเปิดเอกสารในสายหยุดลง
ไม่กี่วินาทีต่อมา ท่านหลินหัวเราะเย็นชา
"ตาโจว นายก็เป็นคนเก่าแก่ของบริษัท"
"เงื่อนไขแหกกฎแบบนี้ นายคิดว่าฉันจะอนุมัติได้เหรอ"
"ผูกขาดสามกิโล คืนเปลี่ยนสิบแปดเปอร์เซ็นต์ แถมเงินสนับสนุนตกแต่งสูงสุดอีก"