มีนักศึกษาใหม่ลากกระเป๋าใหญ่สองใบจนเดินไม่ไหว
มีผู้ปกครองแบกผ้าห่มจนเหงื่อท่วมหัว
ยังมีเด็กผู้หญิงอีกหลายคนนั่งยอง ๆ อยู่ริมทาง ก้มหน้าเช็กแผนที่หอพักในมือถือ
เย่เฉินกวาดตามองแผนผังมหาวิทยาลัยที่แปะไว้ริมทาง เป้าหมายล็อกเรียบร้อย
อาคารสำนักงาน ชั้นหนึ่ง
จุดลงทะเบียนคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์
เขาลากกระเป๋าเดินเลียบถนนร่มรื่นเข้าไปข้างใน ฝีเท้าเนิบนาบไม่รีบร้อน
ซุ้มรับน้องใหม่ของคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ตั้งอยู่ใต้ชายคาอาคารสำนักงาน โต๊ะพับสามตัวต่อกัน บนโต๊ะกองทะเบียนลงชื่อกับซองเอกสารนักศึกษาใหม่ ด้านหลังมีคนต่อแถวประมาณยี่สิบกว่าคน
เย่เฉินลากกระเป๋ามาต่อท้ายแถว เพิ่งนั่งยองลงจะล้วงกระเป๋าหาเอกสาร
เสียงผู้หญิงใสดังมาจากทางขวา
“น้อง! นักศึกษาใหม่คณะวิทย์คอมใช่ไหม?”
เย่เฉินหันไปมอง
เด็กผู้หญิงในชุดเดรสสีเหลืองไข่กำลังเดินเร็ว ๆ มาทางเขา
ผมหางม้าสูงรวบตึง เผยให้เห็นใบหน้ารูปไข่เล็กเท่าฝ่ามือ หน้าตาสดใสเปี่ยมเสน่ห์ เวลายิ้มคิ้วกับหางตาจะโค้งเหมือนจันทร์เสี้ยวสองเสี้ยว
ชุดเดรสสีเหลืองไข่ตัวนั้นตัดเย็บเข้ารูปพอดีตัว ช่วยขับเน้นเอวบางและส่วนเว้าส่วนโค้งให้เด่นชัด
กระโปรงยาวแค่เข่า เผยให้เห็นน่องขาวเนียนตรงที่สวมรองเท้าผ้าใบ ยามเดินชายกระโปรงก็พลิ้วเบา ๆ
ที่หน้าอกติดป้ายแดงอันหนึ่ง พิมพ์ตัวหนังสือสองสามตัว
คณะวิทย์คอม กลุ่มต้อนรับน้องใหม่ หลี่เสวี่ย
ในมือคีบบอร์ดแฟ้มเอกสาร วิ่งเหยาะ ๆ มาถึงตรงหน้าเย่เฉิน ลมหายใจยังไม่ทันหายหอบก็เอ่ยปาก
“สวัสดีน้อง! พี่ชื่อหลี่เสวี่ย ปีสามคณะวิทย์คอม รองหัวหน้าฝ่ายสัมพันธ์ภายนอกของสโมสรนักศึกษา วันนี้รับผิดชอบต้อนรับนักศึกษาใหม่ค่ะ”
เธอหยุดครู่หนึ่ง เอียงคอมองหน้าเย่เฉิน