ครั้งนี้เป็นหลี่เสวี่ย
"บ่ายสามโมง ประชุมประจำฝ่ายสัมพันธ์ภายนอก"
แล้วก็ส่งตามมาอีกข้อความ
"ห้ามมาสาย"
แค่ดูผ่านหน้าจอยังสัมผัสได้ถึงความน่าเกรงขามของหัวหน้าหลี่
เย่เฉินพิมพ์ตอบกลับไปว่า
"รับทราบ"
"หัวหน้าหลี่ออกชื่อเรียกเอง ขนาดต้องคลานฉันก็จะคลานไป"
หลี่เสวี่ยตอบกลับด้วยอิโมจิกลอกตา
ผ่านไปไม่กี่วินาที เธอเสริมอีกประโยค
"บ่ายสองห้าสิบ ฉันรอเธอนะ"
บ่ายสองโมงสี่สิบแปดนาที
เย่เฉินผลักประตูห้องกิจกรรมสภานักศึกษา
โต๊ะยาวสองข้างมีคนนั่งอยู่แล้วสิบกว่าคน
บนโต๊ะวางเอกสารข้อมูลร้านค้า และแผนงานที่เพิ่งพิมพ์ออกมาใหม่ ๆ อีกสองสามชุด
หลี่เสวี่ยนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ
พอเห็นเย่เฉินเดินเข้ามา ในตาเธอมีรอยยิ้มมากขึ้น แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉยเหมือนเดิม
"เธอยังจำได้นะว่าตัวเองเป็นสมาชิกฝ่ายสัมพันธ์ภายนอก"
เย่เฉินดึงเก้าอี้ว่างข้างขวามือเธอออกมานั่ง
"จำได้สิ"
"ผมแค่ออฟฟิศนอกสถานที่ ไม่ใช่คนหาย"
คนด้านล่างมีคนหลุดหัวเราะออกมาทันที
แต่ก็มีบางคนแค่ปรายตามองแล้วไม่ได้พูดอะไรต่อ
เย่เฉินได้เข้าแผนกโดยไม่ต้องสอบสัมภาษณ์ แล้วยังถูกหลี่เสวี่ยจัดให้นั่งติดตัวอีก
เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ทุกคนจะยอมรับ
การประชุมเริ่มขึ้นในไม่ช้า
หลี่เสวี่ยวางตารางสรุปไว้กลางโต๊ะ
"ตามแนวทางที่กำหนดไว้ก่อนหน้า เราติดต่อไปยังร้านค้ารอบมหา'ลัย 23 ร้าน"
"มี 9 ร้านยินดีให้ส่วนลดนักศึกษา 4 ร้านให้คูปองทดลองใช้ได้"
"แต่สปอนเซอร์เงินสด ไม่มีเลยสักร้าน"
นักศึกษาชายชั้นปีสองคนหนึ่งยกมือขึ้น