สวี่ม่านหันไปมองศาสตราจารย์โจว
"ศาสตราจารย์โจว เรื่องนี้เปิดข้อยกเว้นง่าย ๆ ไม่ได้นะคะ"
"ก็ไม่ได้บอกว่าจะเปิดตอนนี้"
ศาสตราจารย์โจวตบแฟ้มเอกสารในมือเบา ๆ
"รายงานผลทดสอบ ใบสมัครเรียนแบบยืดหยุ่น และหลักฐานการทำธุรกิจ เอาเข้าที่ประชุมคณะให้พิจารณาพร้อมกัน"
"คณะจัดสอบเพิ่มเติมให้ได้ หรือกำหนดเวลาทดลองใช้ก่อนก็ได้ จะอนุมัติหรือเปล่า อนุมัติแค่ไหน ให้ผู้บริหารคณะเป็นคนตัดสิน"
สวี่ม่านเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ยอมผ่อนปรน
"ก่อนผลอย่างเป็นทางการจะออกมา การเรียนการสอนตามปกติก็ยังต้องเข้าเหมือนเดิม"
เธอหันไปมองเย่เฉิน
"การบ้าน แล็บ และสอบย่อย ห้ามขาดแม้แต่อย่างเดียว"
"แล้วก็ ห้ามหายเข้ากลีบเมฆติดต่อไม่ได้อีก"
เย่เฉินตอบตกลงอย่างฉับไว
"เข้าใจครับ จะให้ความร่วมมือเต็มที่"
สวี่ม่านก็ยังวางใจไม่เต็มที่นัก
"ต่อไปอย่าปิดเสียงมือถือตลอด พยายามรับสายได้ทุกเมื่อ โอเคไหม"
"ไม่มีปัญหาครับ"
เย่เฉินคิด ๆ แล้วจึงเสริมว่า
"ถ้ามีธุระไม่ได้รับจริง ๆ พอเห็นแล้วจะโทรกลับทันทีครับ"
สวี่ม่านมองเขาหน่อยหนึ่ง
"ยังไงก็อย่าให้ฉันติดต่อไม่ได้ล่ะ"
"วางใจครับ มีอะไรเรียกได้ตลอด"
ศาสตราจารย์โจวที่อยู่ข้าง ๆ ฟังไปก็ขำไป
"เธอวางใจได้เลย ไอ้เด็กนี่ปกติทำตัวไม่เอาไหน แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงจัง มันก็พอรู้ดีรู้ชั่วอยู่หรอก"
สวี่ม่านสีหน้าดีขึ้นเล็กน้อย
"จำคำพูดวันนี้ไว้ด้วย"
"ไม่มีทางลืมแน่ครับ"
ศาสตราจารย์โจวลุกขึ้น หนีบแฟ้มเอกสารไว้ใต้รักแร้