เย่เฉินเซ็นชื่อในหน้าสุดท้ายของเอกสาร แล้วดันกลับไปตามเดิม
“หลังจาก ‘เทมเพิลรัน’ เปิดตัว แผนสำรองกระแสเงินสดให้เดินตามแผนสอง” น้ำเสียงของเย่เฉินราบเรียบ สรุปทิศทางได้ในไม่กี่คำ
“รายได้ช่วงแรกเก็บไว้ในเงินทุนสำรองต่างประเทศก่อน ใช้สำหรับซื้อโฆษณาและวางแผนการลงทุนในภายหลัง”
“ส่วนเงินทุนดำเนินงานในประเทศ ให้ใช้ชื่อค่าบริการด้านเทคนิคทยอยชำระผ่านธนาคาร เพื่อให้บัญชีดูสะอาด”
ซูหยาหยิบเอกสารเก็บเรียบร้อย กอดไว้ที่อกตามความเคยชิน
ชุดทำงานเข้ารูปนั้นเดิมทีก็รัดแน่น ตอนนี้ส่วนโค้งอวบอิ่มถูกเอกสารกดทับ ทำให้รูปทรงเด่นชัดขึ้นอีก เปี่ยมเสน่ห์เย้ายวนของสาวสวยสไตล์ผู้ใหญ่
“ไม่มีปัญหา เรื่องบัญชีฉันจัดการเอง” เธอมองเจ้านายที่เพิ่งอายุสิบแปดปีนี้ อดคิดในใจไม่ได้ ฝีมือและวิสัยทัศน์นี่มันเหนือชั้นจริงๆ
เย่เฉินดึงลิ้นชัก โยนสัญญาสำรองสองสามฉบับใส่ลงไป
จากนั้นลุกขึ้น หยิบเสื้อคลุมลำลองที่พาดไว้บนพนักเก้าอี้
“การดำเนินงานประจำวันของบริษัทช่วงนี้ ฝากคุณกับหานเยว่จัดการเต็มที่ ด้านเทคนิคให้ลู่หย่วนดูแลภาพรวม” เย่เฉินสวมเสื้อคลุม มือหนึ่งล้วงกระเป๋า
“พรุ่งนี้ผมจะไปรายงานตัวที่เจียวทง หลังจากนี้คงไม่แวะบริษัททุกวันแล้ว”
ซูหยาได้ยินแล้วอดขำไม่ได้ แซวว่า “ในที่สุดเจ้านายก็นึกได้ว่าตัวเองยังเป็นนักเรียนอยู่เหรอ? เตรียมไปสัมผัสชีวิตวัยรุ่นบริสุทธิ์ในรั้วมหาวิทยาลัย?”
“แค่ไปทำความรู้จักเฉยๆ” เย่เฉินหัวเราะออกมา ก้าวเดินไปที่ประตู
“มีเรื่องด่วนโทรหาผม การตัดสินใจที่ไม่ใช่เรื่องหลักพวกคุณจัดการเอง อย่าเรื่องจุกจิกก็โทรกวนผม”
“ค่ะ คุณเย่ เชิญช้าๆ นะคะ ขอให้ชีวิตในมหาวิทยาลัยสนุก” ซูหยายิ้มส่งเขาไป สายตาเต็มไปด้วยความชื่นชม