ซุนฮ่าวอวี่หัวเราะชอบใจ ยกนิ้วโป้งให้
“เถ้าเย่ นายนี่ฉลาดจริง ๆ คราวหน้าถ้ามีเคล็ดลับกันโดนหลอกอะไรก็รีบเอามาแชร์หน่อยนะ พวกเราต้องพึ่งนายไปอีกสิบสี่วันแน่!”
……
การฝึกทหารนานสิบสี่วันก็จบลงเสียที
หลังจากการแสดงรอบสุดท้ายจบลง สนามทิศใต้ของมหาวิทยาลัยเจียวทงก็คึกคักสุดขีด
ทั้งสี่คนในห้อง 417 พยุงกันเดินกลับหอพัก
พอก้าวเข้าห้อง ซุนฮ่าวอวี่ก็ถีบรองเท้าฝึกที่กรำศึกมานานกระเด็นไปที่ระเบียง
“เป็นอิสระแล้ว! ข้าประกาศให้รู้ทั่วกัน คืนนี้ใครไม่ไปร้านเน็ตซิงจี้ที่ถนนหลังมอเป็นหลาน!”
ซุนฮ่าวอวี่ถอดเสื้อเปลือยอก ถือกล่องข้าวเต้นแร้งเต้นกากลางห้อง
ลู่เหวินป๋อกำลังส่องกระจกพ่นสเปรย์ใส่ผม พูดสวนกลับโดยไม่หันมามอง
“ไปไกล ๆ เลย คืนนี้ฉันต้องพาหวังเหยาไปตากลมที่เดอะบันด์ ถ้าอยากไปก็ลากไอ้เฉินไปด้วยสิ”
เฉินจื้อเฉียงล้วงกะละมังจากใต้เตียง พูดตามตรง ๆ
“ฉันต้องไปจองโต๊ะที่ห้องสมุดตอนค่ำ วิชาเอกของเทอมใหม่ต้องอ่านล่วงหน้า”
เย่เฉินไม่ได้สนใจวงเมาท์พวกนั้น ดึงเก้าอี้ออกมานั่งแล้วหยิบมือถือขึ้นมา
พอปลดล็อกหน้าจอ ก็มีข้อความจากคิวคิวเด้งขึ้นมาเต็ม
เปิดดู ปรากฏว่าเป็นสวีเจียว
ข้อความบนสุดเป็นรูปถ่ายรัวสามรูป
ในรูป สวีเจียวใส่เสื้อยืดสีขาวรัดรูป ตั้งใจดึงคอเสื้อให้ต่ำลงนิดหน่อย เผยให้เห็นผิวขาวเนียนเป็นบริเวณกว้าง
ข้างล่างใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นเยิน ๆ โชว์เรียวขายาวตรงไขว้กันหน้ากล้อง เท้าใส่รองเท้าผ้าใบสีขาว อวดสัดส่วนอ่อนเยาว์สดใส