ภายในหอ 417 ที่นอนของแต่ละคนเก็บกวาดกันเสร็จเรียบร้อย
ลู่เหวินป๋อล้างหน้าผึ่งหนึ่ง แล้วเดินไปหยิบ N97 ที่โต๊ะ
เขากระแอมเสียงดังเป็นพิเศษ นิ้วโป้งดันข้างตัวเครื่อง
"แป๊ะ" เสียงสไลด์ดังชัด ฝาครอบเด้งออกเผยคีย์บอร์ดเต็มข้างใน
เสียงนี้ดังสะอาดโว้ยท่ามกลางความเงียบของหอพัก
เขากดเบอร์โทรศัพท์ ยกติดหู
สายต่อติดแทบจะทันที
น้ำเสียงที่เจือความยโสของลู่เหวินป๋ออ่อนยวบลงทันตา
แถมยังเจือความหวานเลี่ยนนิด ๆ แต่หางตากลับกวาดไปยังอีกสามคนอย่างตั้งใจ
"ฮัลโหล ที่รัก จัดของเสร็จหรือยัง?"
ปลายสายเป็นเสียงผู้หญิงออดอ้อน ไม่ได้ดังมาก แต่ในหอขนาดนี้ก็ได้ยินชัด "เพิ่งปูที่นอนเสร็จ เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว"
ลู่เหวินป๋อยิ้มจนตาปิด "ฉันจะไปกินข้าวที่ถนนหลังมอ กับรูมเมท เธอพารูมเมทมาด้วยกันสิ? ถือโอกาสทำความรู้จักกันเลย ฉันเลี้ยงเอง"
สาวเจ้างอแงปลายสาย "อ้าวว พอดีหอเราจัดอันดับพี่น้องเสร็จแล้ว นัดกันไปกินหมาล่า มีแต่สาว ๆ ทั้งนั้น พวกนายหนุ่ม ๆ จะมาทำไมกัน ไว้กินด้วยกันคราวหน้าเถอะนะ"
"โอเค ๆ" ลู่เหวินป๋อทำเป็นถอนหายใจ "งั้นพวกเธอกินให้อร่อยนะ กลับหอแล้วอย่าลืมส่งข้อความหาเราล่ะ"
สองคนคุยกระหนุงกระหนิงกันต่ออีกหน่อย ลู่เหวินป๋อถึงยอมตัดสายแบบอาวรณ์
พับมือถือเสร็จก็โยนลงโต๊ะ
ลู่เหวินป๋อหันมาทางเพื่อน แบมือสองข้าง ใบหน้าทำหน้าแบบจนใจ "เฮ้อ ผู้หญิงนี่เรื่องเยอะจริง พึ่งเปิดเทอมก็มีแต่เรื่องต้องรายงาน ไม่ว่าจะไปไหนก็ต้องตามเช็ก"