“อะ…อาป้า?”
อวี่เฟยหงที่เมื่อครู่ยังทำท่าเคลิบเคลิ้มมองเขาอยู่ พอได้ยินคำพูดของจางฟานก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที
พูดเป็นบ้างไหมเนี่ย?
ฉันดูแก่ขนาดนั้นเลยหรือ?
ฉันดูแลตัวเองดีขนาดนี้ ต่อให้ให้กำเนิดลูกลิงเป็นฝูงก็ยังไหว
นี่มันช่างเหมือนคำว่า ตอนหนุ่มไม่รู้ว่าสาวใหญ่มีดี ยังเอาสาวรุ่นน้องมาเป็นของล้ำค่าเสียจริง
อวี่เฟยหงจ้องจางฟานเขม็ง อยู่นานก็ยังพูดอะไรไม่ออก
“ป้าครับ ยังยืนอึ้งทำไม โทรแจ้งตำรวจสิครับ”
จางฟานเห็นสาวใหญ่ตรงหน้าจ้องเขาเงียบ ๆ จึงเอ่ยเตือนอีกครั้ง
“เอ๊ะ? แจ้ง…แจ้งตำรวจเหรอ? ใช่ แจ้งตำรวจ!”
ในที่สุดอวี่เฟยหงก็ได้สติ รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก แต่แล้วก็หันมาบ่นอย่างงอน ๆ ว่า “ต่อไปเรียกพี่สาวนะ”
ตำรวจมาถึงอย่างรวดเร็ว พนักงานในร้านก็กลับมาครบแล้วเช่นกัน
พวกชายขนหน้าอกและพรรคพวกถูกจับกุมไปทั้งหมด
ถึงอย่างไรจางฟานก็ลงมือด้วย เขาจึงต้องขึ้นรถตำรวจไปให้ปากคำด้วย
ส่วนอวี่เฟยหงนั้นเป็นผู้เสียหาย ทั้งยังตกใจมาก ตำรวจจึงสอบปากคำเธอที่ร้าน ก่อนจะกลับไป
“เสี่ยวกัว เรียกคนมาจัดร้านให้เรียบร้อย ฉันจะขึ้นไปพักข้างบนสักหน่อย”
อวี่เฟยหงสั่งผู้จัดการร้าน แล้วเดินขึ้นไปชั้นบน
เดินขึ้นไปได้แค่สองขั้น เธอก็หยุดแล้วหันกลับมาพูดว่า “อ้อ ใช่แล้ว นายไปซื้อเสื้อผ้ามาชุดหนึ่งก่อน แล้วค่อยไปรอที่สถานีตำรวจ”
“ถ้าหนุ่มที่ช่วยฉันออกมาแล้ว ก็เอาเสื้อผ้าให้เขาเปลี่ยน จากนั้นไม่ว่ายังไงก็ต้องพาเขากลับมาให้ได้ พาขึ้นมาพบฉันข้างบน”
“ได้ครับ เถ้าแก่เนี้ย”
เสี่ยวกัวขานรับ มองอวี่เฟยหงที่โยกสะโพกอวบใหญ่เดินขึ้นบันได แล้วแอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปไว้หนึ่งใบ