กุ้งล็อบสเตอร์ในห้วงมายาเก็บเกี่ยวได้ผลผลิตมหาศาล
หลังจางฟานออกจากโรงพยาบาลกลับถึงบ้าน เขาก็เข้าไปในห้วงมายาทันที
โธ่เอ๊ย!
พอเข้ามาก็ทำเอาเขาสะดุ้งโหยง
บนชายหาดมีถังเพาะเลี้ยงวางเรียงกันกว่าสิบใบ ข้างในเต็มไปด้วยกุ้งล็อบสเตอร์
ถังพวกนี้เขาเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ และสั่งให้ลิงวิญญาณคงคงเอากุ้งที่จับได้ทั้งหมดใส่ลงในถัง
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีกุ้งลอบตัวโตมากมายขนาดนี้!
ยิ่งไปกว่านั้น ตัวที่เล็กที่สุดยังยาวกว่าครึ่งเมตร ส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดยาวเกินหนึ่งเมตรเสียอีก
เขาตกใจมากจึงถามคงคง ถึงได้รู้ว่าช่วงที่เขาไม่อยู่ในห้วงมายา คงคงไปเก็บกรงกุ้งหลายครั้ง และทุกครั้งก็กลับมาพร้อมกุ้งเต็มกรง
กุ้งในทะเลของห้วงมายานี่เรียกได้ว่าจับเท่าไรก็ไม่มีวันหมด
จางฟานไม่รอช้า ย้ายกุ้งทั้งหมดออกจากห้วงมายา แล้วขนขึ้นรถสามล้อไฟฟ้าที่บ้าน ก่อนจะมุ่งหน้าไปตลาดในเมืองหลวงเกษตร
“กุ้งล็อบสเตอร์! กุ้งลอบตัวโตบอสตัน!”
“เดินผ่านแล้วอย่าพลาด กุ้งลอบตัวโตบอสตัน ตัวใหญ่สดใหม่ ลดกระหน่ำขายแล้ว!”
พอถึงตลาด จางฟานก็ส่งเสียงเรียกลูกค้าเสียงดัง
น่าเสียดายที่ตะโกนอยู่ตั้งนาน ก็ไม่มีใครเดินเข้ามาดูสักคน
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เข้าใจ
เมืองหลวงเกษตรของพวกเขาอยู่ติดทะเล อาหารทะเลจึงไม่ใช่ของหายาก
แถมราคากุ้งล็อบสเตอร์ก็แพงเกินไปหน่อย
ชาวบ้านธรรมดาที่ไหนจะกินกุ้งลอบตัวโตกันล่ะ?
พอคิดได้ เขาก็ปิ๊งไอเดียแล้วเปลี่ยนคำเรียกขายทันที “กุ้งลอบตัวโต! กุ้งบอสตันลดราคาพิเศษ สิบหยวนต่อครึ่งกิโล! มีแค่วันนี้วันเดียว หมดแล้วหมดเลย!”
อย่างไรกุ้งในห้วงมายาก็มีมากมาย คงคงช่วยจับได้วันละหลายรอบอยู่แล้ว