ซูต้าเฉียงถอยหลังไปหนึ่งก้าว โบกมือใหญ่ "ใครหักขาไอ้หนูนี่ได้ ฉันให้เงินหนึ่งแสน!"
เงินรางวัลงามขนาดนี้ ย่อมมีคนกล้าลุย
นักเลงไม่กี่คนได้ยินว่ามีเงินหนึ่งแสนให้คว้า ตาก็แดงก่ำทันที
"ไอ้หนู อย่ามาโทษพวกพี่ว่าใจดำนะ โทษที่แกไปแหยมคนที่แกไม่ควรแหยม!"
นักเลงหัวโกรกตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด ยกท่อเหล็กวิ่งเข้าหาเขาทันที
ท่อเหล็กถูกหวดขึ้นพร้อมกับเสียงลมหวือ แล้วพุ่งตรงเป้าหมายไปที่หัวของเจียงเชอ
ถ้าท่อนี้ลงจริง ๆ ไม่ตายก็ต้องเป็นเจ้าชายนิทรา
ในจังหวะที่ท่อเหล็กกำลังจะฟาดลงมา เจียงเชอยกขาขวา เตะออกไปอย่างรวดเร็ว แม่นยำ และโหดเหี้ยม
ปั้ง!
เท้านี้กระแทกเต็ม ๆ ที่พุงของหัวโกรก
หัวโกรกยังไม่ทันได้กรีดร้องด้วยซ้ำ ทั้งตัวก็เหมือนกระสอบทรายที่ถูกเตะกระเด็น ปลิวไปไกลสามสี่เมตร
โครม!
หัวโกรกชนเข้ากับตู้โชว์ของเก่าที่อยู่ข้าง ๆ แจกันบนนั้นแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ ตามพื้นทันที
เขานอนกอดพุงอยู่บนพื้น หลังค่อมเป็นกุ้ง ถึงขั้นเจ็บจนไม่มีแรงจะร้องแม้แต่เสียงเดียว หายใจแทบไม่ทันอยู่นาน
ทั้งห้องเงียบกริบ
นักเลงไม่กี่คนที่ตอนแรกจะกรูกันขึ้นมา เจอสภาพนี้ ฝีเท้าทุกคู่หยุดชะงักในเวลาเดียวกัน
ต่างคนต่างมองหัวโกรกที่นอนอยู่บนพื้น อดกลืนน้ำลายไม่ได้ แล้วก็ลังเล ๆ ถอยหลังไปสองก้าว
นี่มันยังเป็นคนอยู่เหรอ?
เตะกะทันทีนึงคนก็ปลิวได้เลย?
ซูต้าเฉียงเองก็ช็อคเหมือนกัน เขารู้ว่าไอ้หนูนี่มีฝีมือ ตอนที่เห็นลูกชายตัวเองโดนตีซะขนาดนั้นก็เดาได้แล้ว