เฉินหวยอวี่ได้พบเจียงฉิงเซิงอีกครั้งก็ตอนที่ชมรมอีอาร์พีเข้าร่วมการแข่งขันรายการแรกของเทอมนี้
หวังเจียอี้ในฐานะสมาชิกชมรมเพียงคนเดียวที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของเจียงฉิงเซิง ตอนนี้ต้องอยู่ในสถานที่เดียวกับคนทั้งสอง จึงรู้สึกเก้ๆ กังๆ อยู่บ้าง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่แปลกประหลาดของคนทั้งสอง
การแข่งขัน "ถ้วยอัจฉริยะ" จำลองการบริหารธุรกิจระดับชาติสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยครั้งนี้ จัดขึ้นโดยสหพันธ์การค้าจีนและบริษัทเทคโนโลยีจำกัดแห่งหนึ่งร่วมกัน
คณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยเวินให้ความสำคัญกับการแข่งขันครั้งนี้เป็นอย่างมาก จึงต้องคัดเลือกสมาชิกชมรมที่เก่งที่สุดไม่กี่คนไปเป็นตัวแทนเข้าร่วมการแข่งขัน
เฉินหวยอวี่ในฐานะหัวหน้าชมรม ถึงแม้ช่วงปีสี่จะไม่ได้อยู่มหาวิทยาลัยบ่อยนัก ก็ยังถูกเรียกตัวกลับมานำทีมในการแข่งขันครั้งนี้
ทุกคนมารวมตัวกันในห้องประชุมชมรม แม้แต่สมาชิกปีสี่ที่ออกไปฝึกงานข้างนอกแล้วก็กลับมาด้วย
ช่วงนี้เจียงฉิงเซิงก็ยุ่งมากเช่นกัน ต้องดูแลงานนิทรรศการศิลปะของคณะศิลปกรรม เธอจึงหาเวลามาประชุมโดยเฉพาะ
อวี้ถิงเจ๋อรองหัวหน้าชมรมนั่งอยู่ข้างๆ เฉินหวยอวี่ มองดูคนที่นั่งเต็มโต๊ะประชุมรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแล้วก็หัวเราะพูดหยอกเย้าว่า
"คนในชมรมเราไม่ได้พร้อมหน้ากันแบบนี้นานแล้วนะ"
เฉินหวยอวี่ก็เพิ่งรีบมาจากบริษัท พูดอธิบายสั้นๆ ว่า
"หลังการเลือกตั้งรอบเปลี่ยนวาระเดือนหน้า หัวหน้าชมรมก็ไม่ใช่ฉันแล้ว การแข่งขันครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันพาพวกเธอ"
"วาระการประชุมครั้งนี้ค่อนข้างเยอะ ต้องกำหนดตัวผู้เข้าแข่งขัน และแจกงานที่ต้องเตรียมตัวด้วย"