พอใกล้พลบค่ำ เผยเหิงกับตวนจื้อเยว่ก็จับคู่กันบุกมาถึงตึกใหญ่ของตระกูลฉิน
ลิฟต์ panoram ขึ้นตรงสู่ชั้นบนสุด คนในห้องเลขานุการบอกว่าคุณฉินยังประชุมอยู่ ให้พวกเขาไปรอในห้องพักก่อนได้
ตวนจื้อเยว่จ้องเลขานุการสาวหน้าใหม่คนนี้ แล้วปล่อยคำเยินยอออกมาไม่ยั้ง:
"หน้าใหม่นี่นา สาวสวย ที่ห้องเลขานุการไม่เคยเห็นสาวสวยแบบนี้มาก่อนเลย"
"สร้อยสวยนะ หินคาร์เนเลียนของแบรนด์เอฟเข้ากับผิวที่สุดเลย"
เลขานุการยิ้มปลอม "ของเลียนแบบค่ะ ของแท้ซื้อไม่ไหว"
ตวนจื้อเยว่มุมปากกระตุก ชะงักไป
ไม่แปลกใจเลยที่เป็นคนในบริษัทเฉินหวยอวี่ พูดจาได้แนวเดียวกับเขาจริงๆ...
เขาเปลี่ยนมุมชมใหม่ "อ้อ อย่างนั้นเหรอ ดูเหมือนคนจะทำให้สร้อยสวยนะ สร้อยเลียนแบบใส่กับเธอแล้วดูแพงกว่าของแท้อีก!"
เลขานุการยังยิ้มปลอม "คุณคือคุณตวนใช่ไหมคะ? คุณฉินสั่งไว้แล้วว่าถ้าคุณมาชวนคุยไม่ต้องสนใจ จะได้ไม่เสียเวลาทำงาน"
ตวนจื้อเยว่: "..."
เผยเหิงที่ยืนอยู่ข้างๆ อดมานานแล้ว คราวนี้ทนไม่ไหวจริงๆ หัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงใจ
"ฮ่าๆๆๆ..."
หัวเราะไปพลางตีไหล่ตวนจื้อเยว่ไปพลาง
ตวนจื้อเยว่หัวเราะไม่ออก เขาเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงทางการ "กาแฟสองแก้ว ขอบคุณ"
พูดจบก็ลากเผยเหิงไปที่ห้องพัก
เฉินหวยอวี่เดินออกจากห้องประชุมมาด้วยสีหน้าหม่นหมอง มือถือไม่เคยวางจากมือเลย
จนกระทั่งผลักประตูห้องพักเปิด เห็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันสองคนนั้น มือถือก็ยังคงอยู่ที่หน้าเดิม