เฉิงซือเหยียนเคยส่งโพสต์หนึ่งที่มียอดไลก์และคอมเมนต์สูงมากให้เจียงฉิงเซิงดู——
[จะก้าวผ่านเงามืดของการอกหักได้เร็วแค่ไหน?]
คอมเมนต์ยอดนิยมชั้นแรกคือ:
[ง่ายนิดเดียว ใช้เวลาและคนใหม่สิ]
แต่สำหรับเจียงฉิงเซิงแล้ว เธอไม่มีทั้งสองอย่างนั้น
แต่เธอกลับค้นพบว่า นับตั้งแต่เลิกกันมา เธอไม่ค่อยได้คิดถึงเฉินหวยอวี่เลยสักเท่าไร
เพราะเธอยุ่งมากจริงๆ
เรื่องไปเรียนต่างประเทศก็ต้องเริ่มเตรียมตัว วิชาเรียนที่มหาวิทยาลัยก็ต้องไม่ปล่อยให้ตก
เธอยุ่งจนไม่มีเวลาคิดฟุ้งซ่าน
เพื่อนร่วมห้องต่างหวงแหนช่วงเวลาที่เหลืออยู่ไม่กี่วันในมหาวิทยาลัยที่ยังได้อยู่กับเจียงฉิงเซิง กิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ต่างๆ นานาจึงมักจะออกกันเป็นหมู่คณะเสมอ
หลินฉีและเฉิงซือเหยียนก็รู้สึกไม่อยากจากเช่นกัน
หลินฉีพูดเอาไว้ว่า: "เฮ้อ ผมกว่าจะกลับมาได้ซักที ทำไมเซิงเซิงต้องไปอีกแล้วเนี่ย..."
ส่วนเฉิงซือเหยียนยังพอจะมองโลกในแง่ดี เธอบอกว่า:
"ไม่เป็นไร อีกปีเดียวฉันก็จะเรียนจบแล้ว แย่สุดๆ ฉันก็ไปประเทศวายเป็นเพื่อนเรียนให้เซิงเซิงอีกปีนึงแหละ เซิงเป้ารอฉันด้วย!"
หลินฉีไม่ยอม "งั้นในประเทศก็เหลือผมคนเดียวอีกเหรอ ไม่ได้ ๆ เหยียนเหยียนต้องอยู่เป็นเพื่อนผม!"
-
เมืองเวินเฉิงแทบจะไม่มีฤดูใบไม้ร่วงเลย
เพราะอุณหภูมิที่ลดลงอย่างรุนแรง ราวกับอยู่ในชั่วพริบตาก็กระโจนจากฤดูใบไม้ร่วงเข้าสู่อ้อมกอดของฤดูหนาว
อากาศชื้นๆ หนาวๆ แบบนี้เป็นสิ่งที่เจียงฉิงเซิงไม่ชอบที่สุด
พออากาศหนาว ความขี้เกียจของคนเราก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
วันที่ 31 ธันวาคม กลับมาถึงเทศกาลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่อันเป็นวาระประจำปีอีกครั้ง