รอบๆ ศูนย์ศิลปะมีร้านอาหารดีๆ มากมาย
อาหารแปลกใหม่ สภาพแวดล้อมงดงาม
หลังจากไปต่างประเทศสามปี เวินเฉิงเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว เจียงฉิงเซิงเริ่มรู้สึกไม่คุ้นเคย
โชคดีที่เธอมีเพื่อนรักสองคนที่ชอบกินดื่มเที่ยวเล่น การเลือกวร้านอาหารเฉิงซือเหยียนและหลินฉีช่วยแนะนำมากมาย
สุดท้ายก็ตัดสินใจไปที่หรงเหอหลี่ใกล้ศูนย์ประชุม
หรงเหอหลี่มีบริการจัดเลี้ยงพิเศษ แต่รับเพียงสิบโต๊ะต่อวัน เน้นคุณภาพมากกว่าปริมาณ
เจียงฉิงเซิงต้องใช้ความสัมพันธ์ของหลินฉีเพื่อจองโต๊ะได้หนึ่งโต๊ะ
ยามค่ำคืนมาเยือน
น้ำพุจังหวะดนตรีหน้ารงเหอหลี่สว่างไสว แสงสีสันหลากหลายสร้างโลกที่เปล่งประกายใหม่
รถหรูเข้า-ออกราวกับกลืนกินราตรีที่หรูหรา ต่างมาเพื่อร่วมงาน
เจ้านายผู้สนับสนุนเบื้องหลังนิทรรศการศิลปะครั้งนี้นั่งล้อมโต๊ะเดียว เรื่องสังคมแบบนี้ต้องยกให้เอลล่า
เอลล่าเป็นรุ่นพี่ที่เจียงฉิงเซิงรู้จักในปีแรกที่ไปประเทศวาย เจอกันครั้งแรกก็ถูกชะตาร่วมกัน ทั้งยังเป็นคนเวินเฉิงเหมือนกัน จึงกลายเป็นเพื่อนกันทันที
ปีที่สองที่ประเทศวาย เอลล่าเรียนจบกลับบ้านเกิด แต่การติดต่อกับเจียงฉิงเซิงไม่เคยขาด
เธอชื่นชมความสามารถของเจียงฉิงเซิงมาก ภาพวาด "ฉลากคำทำนายที่เลวร้ายที่สุด" นั่นก็เพราะคำแนะนำของเธอ ถึงได้โด่งดัง
หลังจากเจียงฉิงเซิงออกสมุดภาพรวมผลงาน ยอดขายก็ไม่เลว
เรื่องเตรียมจัดนิทรรศการก็เป็นเอลล่าที่อาสาติดต่อให้
เอลล่ารับมือกับผู้คนได้อย่างช่ำชอง รอบคอบทุกด้าน
เจียงฉิงเซิงหลังจากตกลงเมนูคืนนี้กับผู้จัดการแผนกรับรองแล้ว พอเข้าห้องส่วนตัวก็เห็นบรรดาผู้สนับสนุนถูกเธอทำให้หัวเราะอย่างมีความสุข