เฉียวอินกับหลิ่วถังโชคดีสุดๆ ที่จับคูปองส่วนลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของร้านอาหารตะวันตกได้ และสุดท้ายมันก็คุ้มค่าจริงๆ—
ทั้งสี่คนสั่งอาหารมามากมายในร้าน
ตามคำพูดของหลิ่วถังคือ: "มีของฟรีไม่เอาคนโง่"
กินอิ่มแล้ว เจียงฉิงเซิงเดินไปเข้าห้องน้ำ แล้วก็แวะที่เคาน์เตอร์หน้า คิดว่าจะจ่ายบิลก่อน
พนักงานหน้าร้านตรวจสอบรายการอาหารของโต๊ะพวกเธอแล้ว เงยหน้ามาบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล: "คุณคะ โต๊ะคุณจ่ายบิลแล้วค่ะ"
"หา?" เจียงฉิงเซิงงง "ใครจ่ายให้?"
สายตาเธอไล่ตามทิศทางที่พนักงานชี้ไป แล้วก็ไปบรรจบกับสายตาที่กระจ่างใสคู่หนึ่งกลางอากาศ
เป็นจ้าวมู่ถง
ทันใดนั้น เธอลุกจากที่นั่ง เดินตรงมาหาเจียงฉิงเซิง
"รุ่นพี่ ช่างบังเอิญจริง ร้านนี้มีโปรโมชันแจกคูปองส่วนลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ให้มหาวิทยาลัยแถวนี้หลายที่ ฉันมากินข้าวกับเพื่อนร่วมห้องพอดี"
พูดตามตรง เจียงฉิงเซิงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ได้เจอจ้าวมู่ถงที่นี่
บนโต๊ะที่เธอนั่งมีผู้หญิงคนเดียว และเฉินหวยอวี่ที่ออกจากชมรมพร้อมกันตอนเที่ยงก็ไม่อยู่
เจียงฉิงเซิงยิ้มสุภาพให้ "ขอบคุณที่ช่วยจ่ายบิลนะ แต่อย่าให้ฉันรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเลย ฉันโอนเงินให้เธอดีกว่า"
จ้าวมู่ถงยื่นมือไปห้ามการกระทำที่เธอกำลังจะเปิดโทรศัพท์
"ฉันไม่มีเจตนาอื่น แค่จะขอบคุณที่ครั้งก่อนเธอกับเพื่อนช่วยฉันไว้"
"ฉันบอกแล้วไง แค่เรื่องเล็กน้อย แถมเราก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่ด้วย"
ทั้งคู่พูดจาเลี่ยงไปมาอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายจ้าวมู่ถงก็ยอมแพ้