ซี: [เรื่องดอกไม้และการแข่งขันเต้นฉันอธิบายได้ ไม่ใช่อย่างที่เธอคิด]
เจียงฉิงเซิงตื่นขึ้นมาตอนเช้า ก็เห็นข้อความที่เฉินหวยอวี่ส่งมาตอนดึกๆ ดึกๆ
เธอขี้เกียจตอบ แถมยังตั้งค่าไม่ให้เตือนอีกด้วย
เช้านี้ไม่มีเรียน ทุกคนเลยนอนกันต่อ
ตอนตื่นขึ้นมา เพื่อนร่วมห้องก็กำลังคุยกันเรื่องกระทู้ในบอร์ดเมื่อคืน ทายความสัมพันธ์ระหว่างเฉินหวยอวี่กับจ้าวมู่ถง
หลิ่วถังพูดว่า “นี่มันต้องคบกันแน่ๆ ไม่งั้นเฉินหวยอวี่จะว่างนักเหรอ ทั้งสนับสนุนการแข่งขัน ทั้งส่งดอกไม้ ตัวยังมาเองอีก”
เฉียวอินก็พยักหน้าตาม “ใช่ แฟนถึงจะได้สิทธิ์แบบนี้”
เฝิงลั่วอวี้นั่งฟังเงียบๆ จู่ๆ ก็พูดเสริมขึ้นมา “แต่เมื่อวานฉันกับเซิงเซิงเห็นจ้าวมู่ถงโยนดอกไม้นั้นทิ้งถังขยะนะ...”
“หา?!”
หลิ่วถังกับเฉียวอินเบิกตากว้าง มองไปที่เจียงฉิงเซิงด้วยความแปลกใจ พยายามหาคำตอบที่ชัดเจนจากเธอ
เจียงฉิงเซิงดูไม่ค่อยสนใจ ตอบเสียงเบาๆ ว่า “อื้ม”
หลิ่วถังเป็นคนคิดอะไรไม่ลึก ไม่เห็นความผิดปกติอะไร ยังตื่นเต้นดึงเจียงฉิงเซิงไปคุยต่อ
“จริงเหรอเซิงเซิง เธอโยนมันทิ้งยังไง?!”
เจียงฉิงเซิงพูดว่า “ฉันไม่รู้ ไปล้างหน้าก่อนนะ”
ทิ้งให้หลิ่วถังยืนงงอยู่คนเดียว
เฝิงลั่วอวี้ดูไม่ได้ ดึงหลิ่วถังกลับมา พูดปลอบใจดีๆ
“ถังถัง เธอไม่เห็นเหรอว่าเซิงเซิงอารมณ์ไม่ดี อย่าไปรบกวนเธอเลย”
หลิ่วถังยังมึน “หา? เซิงเซิงเป็นอะไร?”
เฉียวอินก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ วิเคราะห์ว่า “จริงด้วยนะ เมื่อวานตอนเซิงเซิงกอดดอกไม้กลับมา ก็ดูห่อเหี่ยวๆ อยู่แล้ว ไปทะเลาะกับแฟนมาหรือเปล่าเนี่ย?”