บาร์ฟรี
แสงนีออนที่ทอดทับกันลงมาทีละน้อย เน้นให้โครงหน้ามีมิติมากขึ้นในความมืดสลัว
ตวนจื้อเยว่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เต้นรำกับสาวสวยในฟลอร์อย่างใกล้ชิด
แม้จะวนเวียนอยู่ท่ามกลางหมู่ดอกไม้ก็ยังคล่องแคล่ว
บนโซฟาวีไอพี เฉินหวยอวี่หรี่ดวงตาสีน้ำเย็นลง มองดูความครึกครื้นบนฟลอร์เต้นรำอย่างนิ่งเฉย
ที่มุมหนึ่งของบาร์ เฉินหวยอวี่สร้างเกราะป้องกันของตัวเองขึ้นมาโดยอัตโนมัติด้วยพลังเย็นเยียบแข็งแกร่งของเขา
ไม่มีใครสามารถก้าวเข้าไปในอาณาเขตของเขาได้
ตวนจื้อเยว่เล่นสนุกบนฟลอร์เต้นรำจนพอใจแล้ว กลับมาพร้อมสาวสวยอ่อนหวานหนึ่งคน เอาแต่เรียกเขาว่า "พี่เยว่" อย่างนุ่มนวล
เผยเหิงและฟู่โจวเจ๋อเห็นดังนั้น ก็เงียบๆ หลีกที่ให้ทั้งคู่
สาวสวยรู้จักกาลเทศะ ทันทีที่ตวนจื้อเยว่นั่งลง เธอก็รีบเติมน้ำแข็งและรินเหล้าใส่แก้วของเขา
แล้วยังเอาอกเอาใจหยิบแก้วส่งให้ถึงปากตวนจื้อเยว่ "พี่เยว่ ดื่มสิคะ"
ตวนจื้อเยว่รับแก้วมาจากมือเธออย่างไม่สะทกสะท้าน แล้วยกดื่มเองหนึ่งอึก
หันไปก็เห็นชายผู้เงียบขรึมที่นั่งอยู่ข้างๆ
ช่างทำลายบรรยากาศจริงๆ...
ตวนจื้อเยว่วางแก้วลงข้างตัว มองเฉินหวยอวี่แล้วส่งเสียง "เชอะ" อย่างดูถูก
เขายกมือให้สาวสวยหลบไป แล้วหันไปนั่งข้างๆ เฉินหวยอวี่
"นายนั่งนิ่งเป็นรูปปั้นนักคิดอยู่นี่เหรอ คืนนี้เป็นคืนส่งท้ายปีเก่า เปิดใจหน่อยสิ"