อากาศเริ่มเย็นลง
เจียงฉิงเซิงและเพื่อนร่วมห้องเพิ่งเลิกเรียน เดินไปตามทางไปโรงอาหารของโรงเรียน
ลมที่พัดมาพร้อมกลิ่นดินอ่อนๆ ปะทะใบหน้า มีแสงแดดสลับผ่านช่องว่างของใบไม้สาดลงมา
หลิ่วถังกับเฉียวอินอยากไปโรงอาหารใต้กินอาหารเสฉวน ส่วนเจียงฉิงเซิงกับเฝิงลั่วอวี้อยากไปโรงอาหารเหนือซื้อเส้นหมี่หม้อดิน
ความเห็นไม่ตรงกัน ทั้งสี่คนจึงแยกย้ายกันเป็นสองทาง
เส้นหมี่หม้อดินของโรงอาหารเหนือเน้นความเบาสบายและบำรุงสุขภาพ ถือเป็นร้านอาหารยอดนิยมของโรงเรียน
คนต่อแถวค่อนข้างเยอะ
เจียงฉิงเซิงกับเฝิงลั่วอวี้เพิ่งซื้อเส้นหมี่เสร็จ หาที่นั่งว่างลงได้ ข้อความในโทรศัพท์ก็ดังติ๊งๆ เข้ามาหลายข้อความ
ข้อความทั้งหมดมาจากกลุ่มวีแชท "เจ้าหญิงกับเหล่าข้ารับใช้"
หลินฉีส่งมาหลายข้อความในครั้งเดียว
[ภาพหน้าจอ]
[เซิงเซิงกับหยานหยาน ได้รับแล้วตอบกลับด้วย!]
[อีกสองวันฉันจะกลับประเทศจริงๆ แล้ว รีบมารับข้าด้วย จัดการให้ใหญ่โตหน่อย!]
เฉิงซือเหยียนไม่ตอบ
เจียงฉิงเซิงมัวแต่กินเส้นหมี่ ก็ไม่ตอบ
จนกระทั่งกินข้าวเที่ยงเสร็จกลับมาที่หอพัก เจียงฉิงเซิงถึงค่อยๆ ตอบกลับข้อความของหลินฉี
เอสเอส: [อ่านแล้ว]
เฉิงซือเหยียนตามมาทันที:
[อ่านแล้ว +1]
ในประเทศกับต่างประเทศมีเวลาต่างกัน แต่หลินฉีด้วยนิสัยนอนกลางวันตื่นกลางคืน กลับตื่นตรงกับพวกเธออย่างน่าอัศจรรย์
เขาตอบกลับข้อความในกลุ่มทันที:
[ไม่ใช่สิ?? พวกเธอสองคนมีปฏิกิริยาแค่นี้เหรอ?!]
