เมฆขาวที่ไม่ได้ตกแต่งแต่อย่างใดประดับบนฟากฟ้า แสงอาทิตย์อ่อนๆ ส่องลอดผ่านกระจกเข้ามาในห้อง
เช้าวันฤดูร้อน สายลมอ่อนๆ พัดผ่านใบไม้เขียวขจี ทำให้เกิดเสียง "ซ่าๆ" ที่น่าฟัง ราวกับทั้งโลกถูกฉาบด้วยฟิลเตอร์แห่งความงาม
หลังจากเจียงฉิงเซิงตื่นขึ้นมาเห็นข้อความที่เฉินหวยอวี่ชวนไปทานข้าวเย็นด้วยกัน อารมณ์ก็สดใสขึ้นมาทันทีราวกับอากาศภายนอก
ในห้องอาหาร ป้าจางยกอาหารเช้าหลายอย่างวางบนโต๊ะ
"เซิงเซิง นี่ทั้งหมดที่เธอชอบ ทานให้เยอะๆ นะ"
จางจืออวี่ส่งชามขนมนกนางแอ่นให้ลูกสาว พร้อมพูดอย่างอ่อนโยน "ที่รัก ดื่มขนมนกนางแอ่นให้หมดนะ"
"อ้อ แม่นัดช่างความงามมาทำทรีตเมนต์ที่บ้าน เธอก็ไม่ได้ทำมานานแล้ว มาทำด้วยกันไหม"
เจียงฉิงเซิงค่อยๆ ดื่มขนมนกนางแอ่นในชาม "ได้สิคะ"
ตอนที่เฉินหวยอวี่ส่งที่อยู่ร้านอาหารมา ช่างความงามก็มาถึงพอดี
เจียงฉิงเซิงตอบกลับไปไม่กี่คำ ก็เดินขึ้นไปที่ห้องแต่งหน้าชั้นสามพร้อมกับแม่
ช่างความงามคนนี้เป็นคนที่จางจืออวี่ใช้บริการเป็นประจำ ฝีมือเยี่ยม กิริยามารยาทดี ดูมีบุคลิก
เจียงฉิงเซิงไม่ค่อยได้ทำความงามบ่อยนัก บางทีก็ตามแม่มาทำบ้าง
วันนี้ช่างความงามได้เห็นเจียงฉิงเซิงที่ไม่เห็นมานาน ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที เอาแต่ชมไม่หยุด
"สาว ๆ โตขึ้นทีก็สวยขึ้นเรื่อย ๆ เซิงเซิงสวยขึ้นทุกวัน สวยจนคนมองแล้วละสายตาไม่ออกเลย"
เจียงฉิงเซิงยิ้มอย่างถ่อมตัว "คุณชมเกินไปแล้วค่ะ"
แม่และลูกสาวมีผิวหน้าที่ดีอยู่แล้ว หลังจากทำความสะอาดผิวให้เสร็จ ช่างความงามก็กำชับเรื่องการดูแลผิวสั้น ๆ แล้วก็จากไป
เพิ่งทำความงามเสร็จไม่ควรแต่งหน้า เจียงฉิงเซิงเตรียมตัวไปงานเลี้ยงเย็นแบบผิวเปล่า