/>Y6เจียงฉิงเซิงคิดมาตลอดว่าที่หลินฉีพูดว่า "ฉันเพิ่งเห็นแฟนเก่าเธอน่ะ" เป็นการตั้งใจพูดให้เธอขุ่นเคือง
เฉิงซือเหยียนก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ยังมองหลินฉีด้วยสีหน้าไม่พอใจ
"เรื่องอะไรไม่พูดกลับไปพูดเรื่องนั้น ฉิบหาย!"
จนกระทั่งเธอออกมาจากห้องน้ำ แล้วไปเจอแฟนเก่าที่ไม่ได้เจอกันสามปีที่ปลายทางเดิน
ที่แท้ที่หลินฉีเพิ่งพูดมาก็เป็นเรื่องจริง
อดีตคนรักกลับมาเจอกัน จะมีคำพูดที่ดีงามอะไรให้พูดกันได้
แค่ทำตัวเป็นคนแปลกหน้าอย่างสงบต่างหาก คือความสง่างามที่สุด
เธอไม่มีแผนที่จะทักทายเขา มีแต่คิดจะรีบออกไปให้พ้น
แต่ชายร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าเธอกลับขวางทางเธอไว้ และเป็นคนที่ทักทายก่อน
"เซิงเซิง ไม่เจอกันนานเลยนะ"
ที่ปลายทางเดินแสงสว่างมืดนัก สีหน้าของเขาไม่สามารถแยกแยะได้ชัด มีเพียงดวงตาสีดำเข้มรูปยาวเรียวคู่หนึ่ง ที่สว่างผิดปกติ
เจียงฉิงเซิงเหลือบมองเขาเล็กน้อย ริมฝีปากแดงขยับเบา ๆ
"คุณเฉิน หมาไม่ขวางทางคน"
พูดเท่านี้ก็จบ ในทางเดินแคบ ๆ เธอเบียดชนร่างชายที่อยู่ตรงหน้า แล้วเดินผ่านเขาไปตรง ๆ
วินาทีถัดมา มือใหญ่ข้างหนึ่งคว้าข้อมือเธอไว้ ทำให้เธอต้องหยุดฝีเท้า
เจียงฉิงเซิงหันกลับมามอง ความโกรธและความรำคาญในดวงตาแทบจะกลั้นไม่อยู่แล้ว
"เธอทำอะไร?"
เฉินหวยอวี่มองเธอด้วยสายตาที่ดื้อรั้นและเร่าร้อน
นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้มองหน้าเธออย่างใกล้ชิดแบบนี้
ในเที่ยวบินไปประเทศวายหลายต่อหลายครั้ง แค่เพียงเพื่อจะมองแผ่นหลังที่ผอมบางของเธอบนถนนต่างแดน